GÖLGEDEN GELEN
- Reads 401
- Votes 115
- Parts 10
Ongoing
Last published Tue, Jun 30, 2026
Saray, uzun zamandır hiç olmadığı kadar sessizdir. Denge zayıglamakta, kehanetler fısıltıya dönüşmektedir. Yıllar sonra saraya dönen gizemli bir genç kadın, mecliste söz hakkı edindiğinde herkes aynı şeyi hisseder: Onun gelişi tesadüf değildir. Gölgeyle çevrili geçmişi, susturulmuş bir kaderi ve içinde taşıdığı bastırılmış güç, onu tahtın en tehlikeli yerine yaklaştırır. Saray entrikalarla çalkalanırken, düzeni temsil edenler ondan çekinir, kaosu isteyenler onu kışkırtır. Ancak asıl tehlike mecliste değil; bakışlarda, suskunlukta ve yasak yakınlaşmalardadır. Savaşın mirasını taşıyan bir güçle yolları kesiştiğinde, denge artık geri dönülemez bir biçimde sarsılır. Çünkü bazı bağlar kaderden önce gelir... bazı güçler susturuldu klasik daha yıkıcı hale gelir. Gölgeden gelen kız, ya dengeyi kurtaracaktır... ya da her şeyi yakacaktır.
All Rights Reserved
#13
turkce
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BAĞLI RUHLAR
Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. ------- Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. ------ 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyorum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.Complete
Artık Çok Geç/Gerçek Ailem
İnsanlar, kendilerini güçsüz hissettikleri zaman tek bir limana sığınır. 𝘈𝘪𝘭𝘦. Peki ben? Ben kime sığınmalıyım? Olmayan aileme mi? Yoksa büyüdüğüm değil, büyümek zorunda kaldığım yetimhanenin duvarlarına mı? Kız çocuklarının en büyük yarası ailesi derler. Benim de öyleydi. Yıllarca bana ait olmayan odalarda, bana ait olmayan hayatların arasında kendi yerimi aradım. Kendimi eksik sandım, yarım sandım. Bazen insanı büyüten, yaralarını saran, düştüğünde elinden tutan insanlar da ailesi olabilirdi. Ben geçmişimden kaçmaya çalıştım. Unutmak istedim. Hiç yaşanmamış gibi davranmak istedim. Ama bazı yollar, insanı kaybettiği yere değil; kendini bulacağı yere götürürdü. Ve ben sonunda öğrendim... Beni bırakanların eksikliği, beni gerçekten sevenlerin varlığını gölgeleyemezdi. Çünkü bazı insanlar hayatımıza kan bağıyla değil, sevgileriyle girerdi. Ben yıllarca bir aile aradım. Meğer ailem, beni bulmayı bekliyormuş. Ve belki de her şey için gerçekten... Aʀᴛıᴋ Çᴏᴋ Gᴇᴄ̧ değildi.
BEKLEMEDİĞİM ANDA GEL
Bazen hayat, hiç beklemediğin anda birini karşına çıkarır. Miran ve Efsun yıllardır aynı şehirde, aynı hayatın içinde ama yolları hiç kesişmedi... Ta ki tesadüf sandıkları bir karşılaşma her şeyi değiştirene dek. Soft bir arkadaşlıkla başlayan her şey, sırlar ve geçmişin gölgeleriyle sınanacak. Miran'ın yıllardır gizlediği duygular, Efsun'un öğrenmesiyle ortaya çıkacak gerçekler... Peki, aşk her şeyi affedebilecek mi? Yoksa geçmiş, onları birbirinden sonsuza kadar mi ayıracak? ... "Temas bağımlısı mısın sen?" "Senin temasına bağlıyım."
Kayıp hikaye ( Dönüş)
Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.
Kanlı Mektup
Bazı sırlar yıllarca saklanır. Bazıları ise yanlış bir zarfın açılmasıyla uyanır. Eleanor, annesinin geçmişine ait bir mektup ve gizemli bir anahtar bulduğunda kasabanın sandığından çok daha karanlık bir hikâyenin kapısını aralar. Aşk, ihanet ve yıllardır gömülü kalmış sırlar... Ve Eleanor'un henüz bilmediği bir gerçek vardır: Bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildi. İnsanın içinde yaşıyordu. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken gerçeğin, rüyalardan daha acımasız olabileceğini öğrenmişti. Çizimlerinde huzur ararken ellerine bulaşan mürekkep artık bir kaçış değil, geçmişinin derin izlerine dönüşmüştü. Babasının öfkesiyle büyüyen bir evde sessizce hayatta kalmaya çalışmıştı. Her sözü susturulmuş, her hayali kırılmıştı. Ama içinde yıllardır bastırdığı o karanlık artık susmak istememişti. Ve bir gece... her şey değişmişti. Takip edildiğini fark ettiği anda zaman onun için durmuştu. Tam korkunun içinde kaybolacakken karşısına maskeli bir adam çıkmıştı. Kolundaki lotus dövmesi, Alara'nın hafızasına kazınan tek şey olmuştu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde Alara artık barda çalışan ve kendi dövme stüdyosunu işleten güçlü ama kırılmış bir kadına dönüşmüştü. Emir Doruk ise motor kulüplerinin karanlık dünyasında yaşayan, kafes dövüşleriyle nam salmış tehlikeli bir adam olmuştu. Doruk, Alara'yı ilk bakışta tanımıştı. Ama Alara onu hatırlamamıştı bile. Geçmiş ise unutulmayı sevmemişti. Özellikle de yıllardır Alara'ya saplantılı olan adam yeniden ortaya çıktığında... Çünkü bu adam yalnızca Alara'nın kâbusu değil, Emir Doruk'un da en kanlı düşmanı olmuştu. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde yıllardır hissetmediği bir titreşim... Belki kader bu kez sadece acı yazmak istememişti. Ama aşk bazen bir kurtuluş olmamıştı. Bazen insanı en karanlık yerine sürükleyen şey olmuştu. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda... O ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark etmişti.
GÖRÜNMEZ KAPAN
❝Sırlarla dolu bir dünyada güven, tutunabileceğin en tehlikeli şeydir.❞ Asel Karahan, babasının başkanı olduğu ulusal ajanlık ve istihbarat kurumu olan Vortex'teki Kapan ekibine katılır ama bundan sonra sırlar ve ihanetler onun peşini bırakmaz. Annesinin ölümünün yanlış yansıtıldığını farkedince de bunu araştırmaya başlar. Bu yolda onun yanında başta Efken Yıldırım olmak üzere Kapan ekibi de vardır. •Her Perşembe yeni bölüm.
GÜNAHKÂR: KAN SÖZÜ
[Kitabın Şarkısı : NF - Paralyzed.] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! 🦇 Gece yalnızca karanlık değildir. Kanla yazılmış sırların ve ölümsüz yeminlerin evidir. Bir insanın kalbi, bir vampirin susuzluğuyla kesiştiğinde kader geri dönülmez biçimde değişir. Güç, arzu ve ihanet aynı damarda dolaşmaya başlar. Hafızasını yitirmiş, köle olarak yaşayan Roxana'nın zihninde geriye kalan tek şey çığlıklar, acı ve kanı andıran kırmızı gözlerdir. Köle pazarına götürülürken, tacirinin vampirlerin liderlerinden biri olan Köken'in topraklarından izinsiz geçmesi, onun kaderini sonsuza dek mühürler. Roxana, nefret ettiği türden birinin, bir vampirin himayesine düşer. Kara bir kale, kanla örülmüş kurallar ve uyanmaya başlayan anılar... Geçmişin sır perdesi aralandıkça hakikat hiç olmadığı kadar yakıcı bir hâl alır. Roxana'nın bastırdığı nefret, karşı koyamadığı bir çekime dönüşürken; vampirin karanlık arzuları kaderlerini birbirine bağlar. 🦇 "Tek bir ısırık sana sonsuz bir bağı armağan edebilir." "Bu bir kölelik." "Hayır, bu bir hediye."
KAN BAĞI DEFNE (Gerçek Ailem)
"Senin şimdi sevgilinde vardır kesin." "Var zaten var diye orospumu oluyorum" "Tipe bak tam bir fahişe" "Ozaman benim şimdi çıkmam gerekiyor saat on iki fahişelik bunu gerektirir" Yeni abilerine laf sokarak odasına gider ve on beş dakka sonra kısacık bir elbiseyle aşağiya birdaha iner. "Bu arada öyle bakmayın kafama takamayacağım kadar değersizsiniz gözümde" Diyerek evden çıkar ve o gece arkadaşında kalarak eve gelmez...
Alya
Sokakta yaşayan 4 yaşında bir kız çocuğu... 6 oğlundan sonra kız çocukları olmayacağını düşünen ve kız çocukları olmasını isteyen Gökçe Hanım ve Atlas Bey... Yanlışlıkla arabaları ile çarptıkları küçük bir kız çocuğunu gördüklerinde, o güzel çocuğu oğullarının karşısına yeni kardeşiniz diyerek çıkartmaktan başka akıllarına hiçbir şey gelmemişti. Ama bir sorun vardı. O 4 yaşındaki kız çocuğunun bedenindeki kişinin 19 yaşındaki bir kızın ruhu olmasıydı. -Kim dedi sana yeniden doğ diye?- ~Reenkarnasyon içerir.~ -Kurgu şahsıma aittir. Taklit edilmesi veya çalınması durumunda adli işlem ba şlatılacaktır.- -23.06.2024-
Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. ------- Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. ------ 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyorum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.
More detailsContent Guidelines