külden mavi

Bazı çocuklar oyuncaklarını sever.
Bazıları, kimsenin istemediği kırıkları.

Liya Aslan, küçükken elinden alınan bir bez bebeği değil;
eksik kalmanın ne demek olduğunu kaybettiğinde öğrenir.
Babası gider.
Ev sessizleşir.
Ve bazı cümleler, yıllar geçse de insanın içinde bitmez.

Yıllar sonra, Liya geçmişinden kaçmaz; onunla yaşamayı öğrenmiştir.
Ta ki çocukluk aşkı Hazar Çevik Rusya'dan geri dönene kadar.

Hazar, yarım kalan bir gecenin,
yanlış anlaşılmış bir vedanın
ve söylenememiş gerçeklerin yüküyle gelir.
Liya ise herkesin sustuğu yerde susmayı değil,
hatırlamayı seçmiştir.

Peki, insan ne zaman tamamen yanar?
Ve mavi... gerçekten iyileştirir mi?