İKİZLER BxB

İKİZLER BxB

  • WpView
    Reads 431
  • WpVote
    Votes 79
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 28, 2026
WpInfo
Fiction
LGBTQIA+
Gay
Coming Out and Self-Acceptance
Asexual and Aromantic
Aral, fen lisesinde gördüğü zorbalıklardan dolayı bir gün dayanamayıp hastanelik oluyor ve ikizi Bars her şeyi öğreniyor. Ondan sonra ikizi Aral iyi olsun ve travmalarını atlatsın diye arkadaşları ile uğraşırken, Bars'ın en yakın arkadaşlarından biri Aral'a yavaş yavaş kapılmaya başlıyor. ♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧ "Bu üzerinde ki kimin" "Arkadaşımın" "Hangi arkadaş?" "Okuldan" "Bizim okuldan ve ben tanımıyorum, üstelik sana montunu verecek kadar yakın bir arkadaş" Niye bu kadar kızmıştı ki... Üzerimde ki monta onu paramparça etmek ister gibi bakıyordu. Gözlerini sımsıkı kapatıp mırıldanmaya başladı. "Allah'ım bu çocuk fazla saf. İyi, güzel ama fazla saf bende gittim bu saf çocuğa vuruldum!" ♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧ - +18 içerik vardır. -Gay'lığın ve evliliğin yasal olduğu bir evrendir burası. -Düz yazı ağırlıklıdır, arada da texting vardır. -Homofobikler siktirsin gitsin!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines