SON BAHARIN KÜLLERİ
- Reads 6,351
- Votes 3,476
- Parts 34
Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık.
Ve ilkbahar o güne hapsoldu.
Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı.
Artık büyümek zorundaydık.
Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı.
Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık.
İnsanlığımız için savaşacaktık.
Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)
All Rights Reserved
#163
vahşi
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
3300 (Yarı TEXTİNG) TAMAMLANDI
|DİKKAT BU HİKAYEDE YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR| 3300 Adım Dilay, 24 yaşındayım İzmir'liyim bu gece İzmir'i yakmaya ne dersin? ;) :* Oha, oha, oha! Bu kim? Bu nasıl bir mesaj? Beni nereden buldu?Complete
KIRIK YARA İZİ
Bazı insanlar hayatınıza iyileşmek için girmez; size, kendinizden bile sakladığınız tarafınızı göstermek için girerdi. Biz birbirimizin yarasına dokunduk. Ve belki de en büyük hatamız, birbirimizi iyileştirebileceğimize inanmaktı. Çünkü bazı yaralar kapanmaz. Bazıları yalnızca iz bırakırdı. Ve bazı insanlar hayatınızdan gitse bile, bıraktıkları iz hiçbir zaman silinmezdi. ~~~~~~~~~~~~~~~ O an anlamıştım; biz iki ölü bedendik, iki iskeletten ibarettik. Onun eli kalbimdeydi hayır, ruhumun içindeydi. Benim başım onun omzundaydı, güvende hissettiğim, en tehlikeli yerdi aslında. Bedenlerimizden sızan sarmaşıklar birbirine dolanıyor, çözülmesi imkânsız düğümlerle bizi birbirimize bağlıyordu. Ve ben, bu bağlılığın bizi öldürdüğünü bile bile... ilk kez yaşadığımı sanıyordum.
Asphodel'in Sırrı (ES 3)
İLK KİTAP : ELYSİUM'UN SIRRI Derin bir nefes alarak kendini balkona attı, prenses. Sabahlığını henüz üstüne giymişti. Saray daha uyanmamıştı, aslında o da bu kadar erken kalkmazdı. Ama bugün, içindeki sıkıntıyı atmak için yeryüzünden yeraltına sızan güneş tanelerine bakmak istemişti. O günden sonra huzura kavuşup biraz kafa dinleyeceğini zannediyordu ama hiç de öyle olmamıştı. Şimdi saray entrikalarıyla dolu inişli çıkışlı bir hayatı vardı. Uğraşması gereken sıkıntılar, çözüm bulması gereken problemler ve kafasını yıllardır kurcalayan açığa çıkmamış sırlar vardı. Derince bir nefes daha aldı. Güneşe gülümsedi. Yine de mutluydu ve rekabete hiç olmadığı kadar hazırdı. Hayatın gerçekleri ne Elysium gibi cennetti, ne de Tartarus gibi cehennem. Hayatın gerçekleri ikisini bir arada yaşamaktı. Hayatın kendisi bir araftı. Hangi tarafta yaşamak istediği kendi seçimlerine bağlıydı.Complete
Hak Uğruna
"Bu bir başlangıç değildi, sadece en başından beri yazılmış bir sona yakındık..." Henüz iki yaşındayken Mercan Gümüşçü, İzmir Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'ndan alınarak Demirsel ailesine verildi. Yıllarca kendisini ait olduğu bir yuvada büyüdüğünü sandı. Fakat on üç yaşına geldiğinde, ailenin öz çocuklarının dünyaya gelmesiyle yeniden aynı yurdun kapısına bırakıldı. Pusat Yılmaz ise hayata daha doğmadan kaybetmeye başlamıştı. Doğumu sırasında annesini kaybetmiş, babası da bu acıya dayanamayarak yaşamına son vermişti. Gözlerini açtığı günden beri Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu onun tek evi olmuştu. Mercan'ın yurda gelişi, ikisinin de hayatını değiştirdi. Kimsesizliğin ne demek olduğunu bilen iki çocuk, zamanla birbirlerine tutundu. Aynı yaraları taşıyan iki ruh, birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulmuş gibiydi. Ancak kaderin onlar için başka planları vardı. Pusat, on altı yaşında bilinmeyen bir sebeple yurttan kaçtı. Ardında Mercan'ı, yarım kalan anıları ve söylenememiş vedaları bırakarak... Aradan on bir yıl geçti. Mercan başarılı bir veteriner oldu. Fakat geçmişini geride bırakamadı; her ay düzenli olarak Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'nu ziyaret etmeye devam etti. Yine böyle bir günde, yurdun bahçesinde rahatsız edildiği sırada tanımadığı bir adam yardımına koştu. O adam, yıllar önce kaybettiği Pusat'tan başkası değildi. Pusat da Mercan da karşılarında duran kişinin kim olduğunu bilmiyordu. Ancak ilk bakışta içlerinde tarif edemedikleri bir his uyanmıştı. Çünkü zaman anıları silmiş olsa da, kader bazı bağları unutturmazdı.
KURT KOZASI-MAVİ SAÇLI KIZ
"Zihinlerinizin içine kurulan, dolambaçlı yolların içinde kaybolarak gözlerine örtülmüş kumaş parçasını kabullenen ve duydukları ile adımlarını yönetmeye çalışan insanlar! Işığı göremediniz, renkleri bilemediniz. Dünyanız karanlık, grinin tonları içinde en belirgin olan siyah ile beraber her gün o bilindik yollarınızı yürüyorsunuz. Adım adım, yerinizde sayıyorsunuz. Gözlerinizdeki bağlanmış kumaş parçası ile gökyüzüne baksanız dahi karanlığı görüyorsunuz. Geceyi izlemiyorsunuz! Kiremitlerini yıktığımız düşmanlarımızın, sizin gözlerinize örtülmüş kumaş parçasının düğümünü yalnızca gevşetebildik. Fakat bu başlangıç en sağlam olanıdır. Çünkü biz; zihinlerinize, gökyüzünün tohumu ektik. Şimdi ise başladığımız düzenin ilerisinde ve karmaşık dünyanın kapısının eşiğindeyiz. Adımımızı attığımızda başlayacak olan kaosun yaratıcıları sizin zihinlerinizde belirecek olan mürekkebin renklerindendir. Esenlikler dileriz. " Instagram : kurtkozasiComplete
SAKLANANLAR
"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.Complete
OYUN SONU
"Az daha dayan, seni göğüs kafesimin içine saklayıp bütün mutsuzluklardan, umutsuzluklardan ve kötü olan, senin o narin yüreğini incitebilecek her şeyden koruyacağım. İnan bana yüreğine saplanan bütün kırıkları unutturacağım sana. Zaman ver bana biraz. Azıcık soluklandıktan sonra mecalim olmasa bile senin için savaşmaya devam edeceğim."Complete
GÖLGELERİN BAHÇESİ
Yirmi birinci yaş gününde Elena'nın öğrendiği tek bir gerçek, bütün hayatını paramparça eder. Ailesinin yıllardır sakladığı sır, onu sıradan dünyadan koparıp özel güçlerin, gizli boyutların ve yüzyıllardır süren kanlı bir savaşın tam ortasına sürükler. Artık hiçbir yüz göründüğü kadar masum değildir. Dost ile düşman arasındaki çizgi her geçen gün silinirken Elena, sadece yeni güçlerini değil, geçmişinin karanlık sırlarını da keşfetmek zorundadır. Çünkü bazı miraslar seçilmez... doğuştan taşınır. Ve bazen kader, savaşın kazananını değil, ilk kurbanını seçer.
Aynanın Diğer Tarafındakiler
Üniversite öğrencisi Eylem; bol bol gezmeyi, kahkahalarla gülmeyi ve kelebekleri fazlasıyla severken, kitaplardan, yalnızlıktan ve ciddi olan her konudan nefret ederdi. Tarih bölümü öğrencisi olan erkek arkadaşının ısrarıyla bir 17.yüzyıl hükümdarının hayatını konu alan kitabı okumasıyla bazı şeylerin farkına varır. Kitabın baş kahramanı Artun Emir Han'ın kendisiyle birçok ortak noktası olduğunu gören Eylem henüz içindeki tuhaf hisleri bile isimlendiremeden geçirdiği ufak bir kazada bayılır. Uyandığındaysa kendini 1682 yılında bulur. İlk başta olayı anlayamasa da sonradan döneminin en önemli hükümdarı Artun Emir Han ve onun can yoldaşı Eray Paşa'nın hayatını koruyabilecek tek kişi olduğunu fark eder. Kendisine çok uzak olan bu yeni ortamda henüz nasıl hayatta kalacağını bile bilmezken birçok düşmana sahip bu genç hükümdarı nasıl kurtaracağıysa tam bir muammadır. Üstelik bunu yaparken hiç bilmediği tarihi akışa da müdahale etmemesi gerekmektedir tabii dünyayı bir paradoksla yok etmek istemiyorsa!Complete
WATTPAD KARAKTER İSİM ÖNERİLERİ
Merhaba arkadaşlar bu kitabımda karakterinize isim bulmada zorlananlara yardımcı olmaya çalışacağım. İlk defa bu tarz bir kitap yazıyorum umarım beğenirsiniz☺️🤍🌸 Kitabımda değişik isimlerede yer vereceğim değişik isim koymak isteyenler kitabıma bakabilirsiniz☺️🌸Kitapta yabancı isimlerde olacaktır yabancı isim arayanlar kitabıma göz atabilirsiniz ☺️🌸 şimdiden keyifli okumalar 🌸☺️ Başlama tarihi:01/03/2023 Bitirme tarihi:15/06/2023Complete
|DİKKAT BU HİKAYEDE YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR| 3300 Adım Dilay, 24 yaşındayım İzmir'liyim bu gece İzmir'i yakmaya ne dersin? ;) :* Oha, oha, oha! Bu kim? Bu nasıl bir mesaj? Beni nereden buldu?
More detailsContent Guidelines