KURŞUN VE TUTKU

O gece bara gitmemem gerekiyordu.
Burası benim dünyam değildi.
Hava ağırdı... insanlar sessizdi... ve herkes sanki görünmeyen birine saygı duruşundaydı.
İçeri adımımı attığım an fark ettim.
Bu mekânın bir sahibi vardı.
Ve birkaç dakika sonra... onun kim olduğunu öğrendim.
Barın en karanlık köşesinde oturuyordu.
Siyahlar içindeydi.
Sessizdi.
Ama herkes ondan korkuyordu.
Savaş Yaman Kangöz.
Adını o an bilmiyordum.
Bilseydim... belki de o bakışı ona atmazdım.
Göz göze geldik.
Ben başımı çevirmedim.
Çevirmeyecektim.
Kim olursa olsun, benden korku bekleyemezdi.
Kaşımı hafifçe kaldırıp ona yan gözle baktım.
Soğuk. Mesafeli. Umursamaz.
İçimde sebebini bilmediğim bir öfke kabardı.
Ona karşı... anında.
Bakışlarımı ondan çekmeden içimden geçirdim:
"Senden hiç hoşlanmadım."
Ama bilmediğim bir şey vardı...
Ben ondan nefret etmeye karar verdiğim anda,
Savaş Yaman Kangöz çoktan bana kilitlenmişti.
Bakışlarımı ilk indiren ben olmadım.
Ama o an anladım ki...
Bu şehirde yanlış adama ters bakmıştım.
Ve en kötüsü?
Kalbim...
O tehlikeli adamın gözlerinde bir saniye fazla kalmıştı.

SAVAŞ YAMAN KANGÖZ

ALARA KANSU

⚠️ÇALINMA SÖZ KONUSU OLURSA YASAL İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.⚠️

YAYIN TARİHİ 3 TEMMUZ 2026