Ja, które odeszło

Co by było, gdybyś mogła usiąść naprzeciwko siebie sprzed lat - i naprawdę porozmawiać?

„Ja, które odeszło" to zbiór intymnych rozmów między dawną a obecną wersją siebie. To dialog prowadzony przez czas, przez pamięć i przez miejsca, w których coś zostało na zawsze.

To nie jest historia jednego wydarzenia.
To historia powolnego znikania.

Każdy tekst to spotkanie z inną wersją „ja" - tą naiwną, zbyt cichą, zbyt głośną, zbyt zakochaną, zbyt przestraszoną, zbyt dopasowaną do świata. To rozmowy o decyzjach, które wydawały się niewinne. O chwilach, które miały nie boleć. O momentach, w których coś pękało, ale jeszcze nie było tego widać.

To książka o utracie tożsamości nie przez jedno zdarzenie, lecz przez tysiąc drobnych przesunięć.
O tym, jak łatwo oddać siebie kawałek po kawałku.
I jak trudno potem wrócić.

W tych rozmowach nie ma oskarżeń.
Jest konfrontacja.
Jest zrozumienie.
Jest pytanie: „Dlaczego wtedy milczałaś?"
I odpowiedź: „Bo nie wiedziałam, że wolno mi mówić."

To zbiór dla tych, którzy czują, że jakaś wersja ich samych została w przeszłości - w lesie, w pokoju, w drodze, w czerwcu, w ciszy.
I wciąż czeka, żeby ją wysłuchać.