Asteria

Okul ve İş arasındaki hayat döngüsünde sıkışıp kalmış bir gençti Vivian, her sabah küçük, sade (benden duymuş olmayın ama mobilya alacak vakti olmadığı için 'sade' diyoruz.) uyanır, okula gitmek için hazırlanırdı, dersler arasındaki küçük ve sınıftan çıkmak için bile yetersiz olan aralarda dizüstü bilgisayarında Asteria adı verilen 16 pixel olan, bir Roguelike-RPG oynardı, fazla değildi ama dünyanın sıkıcı monotonluğundan kaçmak için ideal bir oyundu, bunu yıllardır yapıyordu ve daha oyunda bir kez bile son patronu(bossu) öldürmeyi başaramamıştı bile, ta ki takvimler 16 nisan 2030'u gösterene dek, sonunda o an gelmişti, zindanın son katın varmış ve patronla savaşmaya hazırdı, düşük grafikli kapının pixelleri ekranda yavaşça hareket ederken Vivian'ın gözleri ihtişamla parladı, yıllardır beklediği o an gelmişti, kapı açıldı ve sonra... Gözlerini bir anda başka bir yerde açtı.