Şokla ellerimdeki kanla bakıştım. Kısa saçlarım önüme en olmadık anda düşüyor, damla damla ter akıyordu.
Bakışlarını bana dikmiş olabilirsin. Ama hemen açıklayayım: Evet, cinayet ortasında buradayım. Hayır, korkmana gerek yok... ya da belki biraz var.
Şimdi düşünüyorsun: "Ne oldu, kim yaptı, neden?" Hah, sakin ol. Buraya gelmeden önce neler olduğunu adım adım okuyacaksınız. Ama önce şunu bil, gördüğün her detay bir tuzak, her nefes bir ipucu ve ben, işin ortasında, hepsini izliyorum. Damarlardan akan adrenalin yüzümü yakıyor, ellerim titriyor ama gözlerim sabit. Çünkü bir saniye bile kaybetmemem gerekiyor. Bu on beş dakikalık süre... evet, sadece on beş dakika, ama yeterince uzun. Planlarım, gözlemlerim, ve belki biraz da sizin merakınız için.
Hadi bakalım... şimdi biraz geriye sarmalıyız. Ama unutmayın, her geri sarış bir sır açar, her sır sizi biraz daha yaklaştırır... ve belki de çok geç olmadan.