Mirrors

𝓘𝓽'𝓼 𝓷𝓸𝓽 𝓪𝓫𝓸𝓾𝓽 𝔂𝓸𝓾𝓻 𝓻𝓮𝓯𝓵𝓮𝓬𝓽𝓲𝓸𝓷, 𝓲𝓽'𝓼 𝔀𝓱𝓪𝓽 𝔂𝓸𝓾 𝓼𝓮𝓮 𝓫𝓮𝔂𝓸𝓷𝓭 𝓲𝓽

Isla και Christopher.
Christopher και Isla.

Εκείνος την έσωσε και της έδωσε ζωή με ρίσκο τη δική του.
Εκείνη του χρώσταγε τη δική της και πάντα τον αισθανόταν κοντά της.

Δεν γνωρίζονταν όμως.
Εκείνος δεν την θυμόταν.
Εκείνη δεν τον ήξερε.

Δεν λένε όμως πως όταν κάτι είναι κάτι γραφτό να συμβεί, θα βρει τον τρόπο να συμβεί;

Κι όταν συναντήθηκαν ήταν σαν να μπήκαν όλα τα κομμάτια του παζλ στη σειρά.

Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον, τις φοβίες και τις σκέψεις τους.

Ο ένας έβλεπε τον εαυτό του μέσα από τα μάτια του άλλου.

Σαν να καθρεφτίζονταν.

«Το ξέρεις ότι νιώθω σαν να σε ξέρω από κάπου; Δεν το εννοώ με την κλισέ έννοια, νιώθω όντως σαν να έχουμε ξανασυναντηθεί...»

Αμοιβαία η αίσθηση.

«Που ξέρεις, μπορεί, να έχουμε συναντηθεί σε προηγούμενη ζωή;»
«Πιστεύεις ότι έχουμε ζήσει κι άλλες ζωές;»
«Αν έχουμε, θα ήθελα να τις έχουμε ζήσει μαζί...»

All rights reserved ©️