My Brown Eyes

On jest jak stały element szkolnego krajobrazu.
Zawsze gdzieś w pobliżu.
Zawsze pojawia się wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewa.

Ona widzi go codziennie.
Na korytarzach. Przy szafkach. W drzwiach sali.
Nie rozmawiają naprawdę - tylko krótkie spojrzenia, drobne zaczepki, milcząca gra, której zasad nikt nie ustalił.

Na początku są sobie obojętni.
Przynajmniej tak próbują myśleć.

Do momentu, gdy jedno wydarzenie burzy tę delikatną równowagę.
Zamiast neutralności pojawia się napięcie.
Zamiast przypadkowych spotkań - chłód i uraza.

A potem los zmusza ich do bycia bliżej, niż by chcieli.
Coraz częściej. Coraz intensywniej.
I coś między nimi zaczyna się zmieniać.

Bo czasem to, co wygląda jak nienawiść,
jest tylko uczuciem, które przyszło w niewłaściwym momencie.