Leke

Elif, sıradan bir öğretmendi; hayatı tebeşir tozları ve öğrencilerinin neşeli sesleri arasında geçiyordu. Ta ki o gece, Karaköy'ün izbe bir sokağında Vural Karahan'ın namlusundan çıkan o kurşuna şahit olana kadar. O an, Elif'in tertemiz hayatına bir leke bulaştı. Kanla yazılan, silinmesi imkansız bir leke...
​Peşindeki cellatlardan kaçarken sığındığı o soğuk kale, ona ya kurtuluşu vaat edecekti ya da ruhunun tamamen kararmasını. Evin sahibi Aras Koral, adı yeraltı dünyasında buz gibi bir sessizlikle anılan, duygularını yıllar önce bir yangında bırakmış bir adamdı.
​Elif için artık okul zilleri değil, silah sesleri çalıyordu. Aras ona sadece hayatta kalmayı değil, bir cellada dönüşmeyi öğretecekti.
​Bir yanda masumiyetini kaybetmemek için direnen bir kadın, diğer yanda masumiyetini çoktan bir kurşunla gömmüş bir adam...
​Düşman kapıya dayandığında, kilitli odalardaki sırlar döküldüğünde ve kimlikler ateşe verildiğinde geriye tek bir soru kalacaktı: