Folie à Deux

Omurga'yı tanıyan tanır Ahududu'dan. Yazmak için adeta kaşındığım ama kendimde o vasfı hiçbir zaman göremediğim bir karakterdi. Bir gece ansızın dinlediğim bir şarkıyla -Omurga'yı hiç de andırmayan bir şarkıyla aslında- kurgu kafamda yerine oturdu ve yazmaya karar verdim.

Yalan yok hiçbir şey belli değil daha. Hiçbir şey. Ben bunu yazarken sadece Omurga'yı tanıyorum, Omurga'yı biliyorum ve başka hiç kimseyi. Bu kitaptan temennim aslında bana tüyler ürperten karakterler yazmayı öğretmesi zira ben her kitabımdan başka bir bakış açısı, başka bir öğreti, başka bir deneyim beklerim.

Omurga kimseye iyi gelebilecek biri değil. Omurga kendine bile sadece kötülüğü dokunan biri.

Omurga'nın kendini temizlemeye çalışmasını okuyacaksınız. Ellerinden kanı, başka kanları su yaparak akıtmaya çalışmasını okuyacaksınız. Çaresizliğini okuyacaksınız. Çözümleri yanlış yerde arayışını okuyacaksınız.

Yapma diyeceksiniz ama yapacak. Gitme diyeceksiniz ama gidecek. Güven diyeceksiniz, güvenmeyecek. Sev diyeceksiniz, sevmeyecek. İnanma diyeceksiniz, inanacak. İnan diyeceksiniz, inanmayacak.

Bir insanın yapmasına izin verilenden çok daha fazla hata yapacak. Olsun, öğrenir, yaşamayı da öğrenir, diyeceksiniz, öğrenmeyecek. Kimse öğretmeyecek.

Düşecek. Kalk, diyeceksiniz, kalkmayacak. Sürünmeyi tercih edecek.
Yanacak. Söndür, diyeceksiniz, söndürmeyecek. Biraz kor da kendisi atacak.
Boğulacak. Yüz, diyeceksiniz, yüzmeyi öğrenecek ama çırpınmayacak bile. Ciğerlerinin suyla şişmesini kendine hak görecek.

Yüz kalp sökecek kendi kalbini temizlemek için, her defasında daha çok kirlendiğini bilmeden.