ÖTEYÜZ

​Günseli için hayat, on sekizinci yaş gününden itibaren ikiye bölünmüştü: Gerçek dünya ve rüyalar. Gece çöktüğünde zihni, gümüş yapraklı ormanlarda ve kızıl gözlü gölgelerin arasında kayboluyordu. Bu bir hastalık mıydı yoksa bir çağrı mı, bilmiyordu. Kendi zihninin ilacı olabilmek, gördüğü o kadim sembollerin anlamını çözebilmek için tarih okumayı seçti. Kendi geçmişini, insanlığın tozlu raflarında arıyordu.
​Üniversitedeki dönem projesi için "Türk Mitolojisi"ni seçmesi bir tesadüf değildi; ruhu onu köklerine doğru itiyordu. Şehirdeki tüm kütüphaneleri gezmiş, binlerce sayfa çevirmişti. Ta ki internetin derinliklerinde, daha önce adını hiç duymadığı, haritalarda bile görünmeyen o tuhaf kütüphaneye rastlayana kadar.
​O gün, gökyüzünde yüzyılda bir gerçekleşen, Mars ve Jüpiter'in aynı hizaya geldiği o meşum gündü. Televizyonlar ve radyolar bu nadir doğa olayından bahsedip dururken, Alas o kütüphanenin ağır, meşe kapısını araladı. Bilmiyordu ki; ne o hizalanma nk yıllık mühür kırıldı. Günseli, sadece bir projeyi değil, kendi kaderini ve onu karanlığın içinden izleyen Yer Altı Prensi Karabal'ı uyandırdı. Artık İstanbul'un gürültülü sokakları geride kalmış, Öteyüz'ün kadim ve tehlikeli toprakları genç kızı bekliyordu.