SARMAŞIK

SARMAŞIK

  • WpView
    LECTURAS 120
  • WpVote
    Votos 18
  • WpPart
    Partes 7
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, mar 15, 2026
Hayat, herkes için farklı ama normal seyrinde devam ederken, Doğu Anadolu da; tehlikenin kol gezdiği, terörle baş başa yaşayan insanlar ve başta onlar olmak üzere ülkenin geri kalan bütün insanlarını -en önemlisi KANLA SULANAN BU TOPRAKLARINI- koruyan askerler için değişken bir rüzgar gibi gidiyordu. Teröre en yakın şehirlerden biri olan Van'da bulunan askeriye de komutanlar bile her şey alışılmış gibi gidiyor olarak düşünse de üsler seçkin kişiler için riskli ama kurtarıcı bir plan hazırlıyordur...
Todos los derechos reservados
#60
kardeşlik
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • SENİ BULMAM LAZIM
  • Begonvil Sokağı
  • AŞKIN KESİŞİM NOKTASI
  • Mısra
  • Yeryüzünden Uzakta
  • Gece'nin Karan'ı
  • Anime ve Kore Dizileri
  • Aşk Gerçekten Varmış
  • MARE
  • NEFHARÎ

Öğrendiğim çok şey oldu 27 yıl boyunca, mesela insanlara güvenmemeyi öğrendim, hayatın ne kadar acıtabileceğini öğrendim, ayakta durmayı öğrendim bir de.. duygusuzluğu öğrendim.. Öğrenemediğim de çok şey oldu, mesela hiç yıldızlara hayallerimi asamadım ben, uzun zamandır hiç gülmedim, hiç ağlamadım, hiç şaşırmadım, hiç korkmadım, uzun zamandır hiçbir şey hissedemedim... sevilmeyi de öğrenemedim çünkü hiç sevilmedim, bulutlara bakıp hiç gülümsemedim, Ayı izleyip geleceğimi hayal etmedim, gecelere bıraktım kendimi, karanlığa bıraktım, ben ben olmaktan çıktım belki de... Merhaba, ben Kumsal Duru Karaca, okuyacağınız bizim hikayemiz... Ben de çok şey öğrendim 27 yılda, mesela yalnızlığı öğrendim, acıyı öğrendim, terk edilmişliği öğrendim, gülmeyi unuttum bende çoğu zaman, yaşamla mücadeleyi öğrendim, sen de öğrenebildin mi? Yaşayamazken yaşamayı öğrendim.. Benim de öğrenemediğim çok şey oldu, gerçek bir sevgiyi öğrenemediğim gibi, gerçekten gülmeyi öğrenemediğim gibi, kime güveneceğimi bile öğrenemedim belki de, çok düştüm çok kalktım, çok ağladım az güldüm, fakat şimdi buradayım işte... Merhaba, ben Elyas Yel ve okuyacağınız bizim hikayemiz... İki kayıp ruhun hikayesi *** "Işığımı kaybettim ben, karanlığımı aydınlatmak için ışığımı bulmam lazım..." "Notaların hayat verdiği bir bedendim yalnızca..." "İlham ararken seni buldum..." "Gözlerin güzelmiş, kalbimi görüyorlar..."

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido