Beyaz Kuğu II

𝘉𝘌𝘠𝘈𝘡 𝘒𝘜𝘎̆𝘜 𝘚𝘌𝘙𝘐̇𝘚𝘐̇ II

İzem ve Arel, karanlığın içinden birlikte yürümeyi öğrenmiş iki yaralı ruh. Geçmişin gölgeleri, suskunluklar ve yarım kalmış hesaplar peşlerini bırakmazken, karanlığın içinden birlikte geçerek hayatta kalmayı öğrenmişti. Tehditler, sırlar, silahlar ve suskunluklarla örülü bir savaşın ortasında, her şeyin nihayet bittiğine inandıkları anda kader yeniden yazıldı.onlar ilk kez gerçekten "bitti" diyebilecekleri bir eşikte dururlar.

Ama kader, en huzurlu anı bekler.
Bir yol...
Beklenmedik bir gece...
Ve hayatın yönünü sonsuza dek değiştiren bir sınav.
Bu hikâye yalnızca bir aşkın değil; anneliğin, miras kalan acıların ve nesilden nesile taşınan kaderlerin hikâyesi. İzem'in annesinin yıllar önce yaşadıkları, geçmişle bugün arasında görünmez bir bağ kurarken tek bir soru yankılanır:
Bazı kadınlar gerçekten aynı hikâyeyi mi yaşar?
Aşkın en saf hâli bazen tutmak değil, bırakmaktır.
Ve bazı isimler, sadece bir isim
Bazı acılar gerçekten kader midir,
yoksa kadınlara miras mı kalır?

Bazı kadınlar nefes alarak yaşar.
Bazıları ise başkasına nefes olmak için vazgeçer.
Ve her şeyin sonunda,masal biter ve geriye bir annenin armağanı kalır.