beni kaybettin. (Texting)

beni kaybettin. (Texting)

  • WpView
    Reads 445
  • WpVote
    Votes 248
  • WpPart
    Parts 23
WpMetadataReadComplete Fri, Apr 24, 2026
Lise yılları; ilk aşkların, kopmayan dostlukların ve sonsuzmuş gibi gelen hayallerin mevsimidir. Ama bazıları için lise, sadece bitmek bilmeyen bir geri sayımın sahnesidir. Güneş Akar için hayat, dört duvar arasına sığdırılmış ilaç kokuları ve ucu bucağı olmayan bir sessizlikten ibaretti. Ta ki o sessizliği Egemen Aranlı'nın gülüşü bozana dek. Ortaokuldan beri kalbinin her atışını ona adayan Güneş için Egemen, ulaşılamayacak bir zirve, dokunulamayacak bir gökyüzüydü. > "Seni sevmek, öleceğini bile bile bir çiçeği sulamak gibiydi. Ben kurudum, ama sen hala her bahar başka ellerde açıyorsun." > Güneş, yıllardır biriktirdiği mektuplarla Egemen'e görünmez iplerle bağlandı. O, 12. sınıfın popüler ve ulaşılamaz genci; Güneş ise onun fark edemeyeceği kadar solgun bir 11. sınıf öğrencisiydi. Ancak zamanın kum saati hızla boşalırken, Güneş'in artık sessiz kalmaya niyeti yok. Ölüm kapıyı çalmadan önce son bir oyun oynamak istiyor: Fark edilmek ve sonra sonsuza dek kaybolmak. Egemen, hiç tanımadığı bu kızın gidişiyle sarsılacak mı? Yoksa Güneş, bir mektubun satır aralarında mı unutulup gidecek? "Beni kaybettiğinde, kim olduğumu değil; kimin seni bu kadar çok sevdiğini anlayacaksın, Egemen Aranlı."
Public Domain
#5
mektup
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SARKAÇ TİMİ
  • KIZIL AFET
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • İki Sıfır Sonsuz Eder
  • -Hileli Oyunlar-
  • KAFAMDAKİ ÇIĞLIKLAR
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • Tenime yasak (+18)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • DAMGANIN SIRRI

Güzel, sıcak yatağında, rahat rahat yatsın diye çocuklar, savaşıyordu askerler. Bunu bilen insanlar, biliyordu bu vatana ve askerlere olan borcunu. Parla küçük yaşta öğrenmişti herşeyi. İstiyordu ki o da vatanı uğruna savaşsın, o da vatanı uğruna şehit düşsün. Aklına koymuştu, asker olacaktı bir kere. Büyüyüp, dışarda, ara sıra rastladığı, asker ablalar gibi olacaktı. Hayalleri vardı. Kimse ona karşı çıkmadı. Büyüdü... Kocaman bir çınar ağacı oldu. Öyle büyük ve öyle güçlüydü ki bu çınar ağacı, görenleri kendine hayran bırakırdı. Herkes onu göremezdi. Onun yüzü herkese gizliydi. Onun yüzünü gören, son nefesini verirdi. O öyle biriydi ki kendinden önce ismi giderdi her yere. Bir de, güçlü bir tim vardı. İsmi Sarkaç'tı. İsmi duyan düşmanlar kaçacak delik arardı. Parla büyüdü ve o timin başına geçti. Ama zaman denen o düşman onu timinin başından aldı. Bu hikayeye birde okuyucu lazım! Bu kişi sen olmaya ne dersin?

More details
WpActionLinkContent Guidelines