Çilli Bebeğim

"Çillliiiii," dedi bana doğru adımlayarak. Şuan ecelim bana doğru adımlıyordu ve ben geri geri gitmekten başka bir şey yapamıyordum. Derince yutkundum, gözlerimden yaşlar akarken. Yüzünü kaplayan simsiyah maskesiyle, yüzünü görmememe rağmen gözlerime bir hedefmiş gibi bakıyor, bildiği halde beni daha da çok korkutuyordu. "Ne oldu az önce ki cesaretli kıza? Korktun mu benden?" Bir robot konuşuyordu sanki benimle. Ağzından homurtuyla alaylı bir gülme sesi çıktı.

Ellerimi havaya kaldırarak, geri geri adımlamaya devam ettim. "N'olur ya-yapma, gelme üstüme," dedim titreyen sesimle zar zor konuşarak. Fakat o beni dinlemeden üstüme yürümeye devam etti. Daha hızlı adımlarla.

"Geleceğim, ardındansa aileni ve seni dünya üzerinden sileceğim! Hadi yine iyisin, ilk kurban sensin Küçük Saygırcı!" Bu sefer koşmaya başladığında tüm hatlar o anda kopmuştu benden; Bir anda arkama bakmadan koşmaya başladım. Tükenmiş bir haldeydim ama durmuyordum. Çünkü durursam teslim olurdum. Ve ben teslim olmayı istemiyordum...

"Barlas! Yakala şunu!" Bana yaklaşan sesiyle daha da hızlı koşmaya çalıştım. Önüme atlayan Barlas'la frenliyecekken son anda yönümü ormanlık alana çevirdim. "Amına koyduğumun piçi! Sana ne dedim lan ben!"

Korkumdan kalbim kulaklarım da atıyor, sesleri yankılı duyuyordum. Yakında kalbim göğüs kafesimi parçalayarak çıkmak üzereydi.

"Benden kaçamazsın, çilli bebeğim!" Durmadım, aksine daha da güçlendim, çünkü insan bu hayatta kendi ayaklarının üzerinde durmak zorundaydı. Ve ben kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışan masum bir kızdım. Bu hikayenin en masumu bendim...

KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!