Yâr'e

Renkler ona yalan söylüyordu. Belki insanlar da.

Yare, savaşın tam ortasında kalmış o kalp. Tek amacı savaşın içindeki o yardım çığlıklarını insanlara duyurabilmekti. Ama gördüğü her yıkım içindeki boşluğu biraz daha derinleşmesine neden oldu.
Kayıp bir aile, suskun bir geçmiş ve cevapsız sorular...

Yorulmuş bir beden. Belki tek ihtiyacı bir molaydı. Artık yorulduğunu düşündü Yare. Belki ara vermek iyi bir karardı. Bu aranın daha yorucu bir başlangıç olabileceğini nereden bilebilirdi.

Sıradan bir gün, normal bir röportaj ve o ilk karşılaşma. İşte o karşılaşma Yare'yi hiç bilmediği bir savaşın ortasına sürükledi.

Çünkü bazen en tehlikeli çatışma, iki kalbin arasında başlardı...