Bilinmeyen Karanlık

Kar geceyi ağırlaştırıyordu.
Adam diz çöktü. Eldivenli parmakları yerdeki izlerin üzerinden geçti.
Taze.
Kaçıyordu.
Arkasından gelen adımları duydu.
"Bulduğunu biliyordum."
Kadın yanına geldi. Gri gözleri karanlıkta soluk bir parıltı gibiydi.
Adam ayağa kalktı.
"Uzaklaşamaz."
Kadın yerdeki kana baktı.
Karın üzerinde koyu bir iz yayılıyordu.
"Yaralı."
"Evet."
Kadın kısa bir süre sustu.
Rüzgâr ağaçların arasından geçti.
"Bu sefer hata yapma."
Adam hafifçe gülümsedi.
"Ben hata yapmam."
Ormanın içinden bir ses geldi.
Kırılan bir dal. İkisi de aynı anda döndü.
Karanlığın içinde bir hareket vardı.
Çok hızlı.
Kadın bıçağını çekti.
"Sağdan geliyor."
Adam silahını kaldırdı.
Sessizlik gerildi.
Sonra karanlık parçalandı.
Ağaçların arasından bir beden fırladı.
İnsana benziyordu.
Ama koşuşu yanlıştı.
Kadın ilk hamleyi yaptı.
Bıçak havada kısa bir parıltı çizdi.
Adam ateş etti.
Silah sesi ormanda patladı.
Beden kara düştü.
Bir an kıpırdadı.
Sonra hareketsiz kaldı.
Kadın yaklaşmadı.
Sadece baktı.
Adam silahını indirdi.
"Bitti."
Kadın cevap vermedi.
Adam kaşlarını çattı.
"Ne oldu?"
Kadın yerde yatan şeye değil...
Yüzüne bakıyordu.
Uzun süre.
"Garip," dedi sonunda.
"Ne?"
Kadın başını hafifçe salladı.
"Boşver."
Sonra döndü.
Yürümeye başladı.
Adam birkaç saniye sonra onu takip etti.
Bir süre sonra kadın durdu.
Arkasına baktı.
"Kael."
Adam başını kaldırdı.
"Evet?"
Kadın birkaç saniye onu inceledi.
Sanki bir şey söylemek istiyordu.
Ama vazgeçti.
"Hiç."
Ve yürümeye devam etti.
Kar, arkalarında bıraktıkları izleri yavaşça kapatıyordu. Arkalarından onları izleyen silüeti fark etmeden gecenin karanlığına doğru yürümeye devam ettiler...