Kilitli mektup

"Baba."
Dört yaşındaki bir çocuğun dudaklarından dökülen tek kelime...
Ve bir kadının yıllardır sakladığı gerçeği yerle bir eden bir gece.
Hüma yirmi yaşındaydı.
Aşıktı.
Hayalleri vardı.
Sonra iki çizgi çıktı.
Ve sevdiği adam "ara verelim" dedi.
O gece bir adam gitti.
Bir kadın sustu.
Bir çocuk babasız büyümeye başladı.
Liya...
Sap sarı kıvırcık saçlı, göz bebekleri bile gülen bir mucize.
Baba kelimesini hiç bilmedi.
Ta ki o hastane gecesine kadar...
Bazı sırlar korunmak için saklanır.
Bazı gerçekler ise can yakmamak için gömülür.
Ama ya geçmiş geri dönerse?
Ya terk eden adam bir gün karşısına çıkarsa?
Ve küçük kız bilinçli bir şekilde "baba" derse?
Bu bir aşk hikâyesi değil.
Bu, terk edilen ama yıkılmayan bir kadının hikâyesi.
Bu, "istemiyorum" denilen bir çocuğun seçiliş hikâyesi.
Ve bu hikâyede...
Kimse masum değil.
"Beni bırakabilirdin... ama kaderimi bırakamadın."