PARADOKS17

"Karanlık ile yaşa, aydınlık için öl. Kaderin geçmişi, aydınlığın savaşı; gizem içinde yaşar."

Kehanetin kapıları bir bir açılırken, gölgenin içinde bir beden belirir.

Yalnızlık gölgesi içinde çırpınırken kimsesizliğin ukdesi ile gölgelenir.

Geçmişin perdesi aralanırken sırlar bir bir ortaya dökülür.

Yalnızlık görünmez bir pelerin giymiş gibi bizi gözetler. Perdenin arkasını görenler ise sadece görünmezlerdir.

Gücün sadece bir etken olduğu, geçmişin geleceğe taştığı bu dünyada yanmak sadece bir atom parçasıdır.

Perdenin arkasında kalanlar, önündekilere sadece hayranlıkla bakar. Cehennem çukuru ise karanlığın bir geçididir.

Karanlık daima çeker geçmişin gizemini. Dostane bir kahkaha yok eder dünyayı.

Şarkının da dediği gibi:

"Bütün dünya izler durur, Afetiazam bekler durur."

Yara izleri durur; dünyanın gözleri izler iken bizi.
Felaketin gölgesi peşimizde beklerken durmak, koşmamak kadar yorucudur. Hayat ise bir koşu bandıdır.

Kader bir uçurumdur. Kuş değilsen uçamazsın. Kolayca kanat yapmaya başla ki hedefe ulaş.

Yıkılmak kolay, yapmak zor ise zor olanı seç. Felaket bulsa da bizi, dünya izlese de sonumuzu; bir iken yanmaz ateş.

Işık parçaları yayılsa dünyaya, son bir kez baksan karanlık dünyaya; ay ışığı saçılsa parçalara. Altı ışık bir araya gelirse yanar Afetiazam.

Gölgenin beş kırık parçası birleşirken altıncı ışık yandı dünyada. Karanlığın içinden doğan o ışık ile aydınlandı dünya.

Geleceğin gizemi geçmişin karanlığında saklanırken gölge gibi oynardı hayaletler.

Işıksız bir şehrin ışık saçan çocukları olmak, yükün ağırlığı altında yok olmaktır.

Görünmeyen biri acısını vurur dünyaya; yansa da yıkılsa da yakmamak geçmez aklından.

Hayatın en derin suları ile başlar hikâyemiz. Gelecek geçmişin gölgesi, kehanet yakın; gözler üstümde.

Altı ışık bi