971.GÜNAH | Reenkarnasyon

"Florence..."

Rüyalarımdaki adam bana hep böyle hitap ediyordu.
Bu rüyalar ne zaman başladı, hatırlamıyorum. Başta beynimin bana oynadığı bir oyun sandım.

Ama her gece aynı şey oldu.

Her gece Florence oldum.

Onun acı dolu hayatını yaşadım.
Onun kaderini değiştirmek istedim.

Taht salonunun ortasında diz çökmüş bir veliaht prenses...

Kraliçe daha fazla dayanamamış olacak ki, "Günahkârsın, Florence." Dedi. Sesi salonda yankılandı.

Titreyen dudaklarımdan bir ses çıktı, "Ama ben veliaht prensesim."

Kraliçe kafasını iki yana salladı. "Kabul et. Bu kadar günahı olan bir veliaht prenses, bu ülkenin kraliçesi olamaz."

İnanmıyorlardı. Hiçbiri inanmıyordu.
"Hiçbir günah işlemedim, İmparator. Yemin ederim." acınası çıkan sesime kimse kulak asmadı.

Bu salondaki kimse de bir duygu kırıntısı kalmamıştı.

Kraliçe'nin alaycı çıkan sesini duydum. "Majestelerine yalan mı söylüyorsun? Günahın kadar cesursun demek." Bakışları krala döndü. "Bir günah daha işlemesine izin vermeyin, İmparator..."

Her gece Florence oldum.

Her gece aynı hükmü duydum.

Ama bir sorun vardı.

Ben uyanıyordum.

Ama Florence... hâlâ o taht salonunda dizlerinin üzerinde duruyordu.