'Kantarın ayarını bozarsan, gün gelir seni de tartar. Adalet topaldır, yavaş yürür ancak er ya da geç gideceği yere varır.'
"Yavaşça başını kaldırdı Jisung. Minho'ya baktı, farklıydı bu sefer. İlk kez gerçekten bakıyordu Jisung'a, sanki olup biten her şeyin sebebini anlatıyordu gözleri.
"Bu davayı alırsam," dedi yavaşça. "Bittiğinde özgür olacağım." Bu bir soru değil, şarttı. Gözleri kısıldı Minho'nun. Duyduklarını değerlendirir gibi dudaklarını hafifçe birbirine yaslmıştı. "Hayır," dedi sonra.
Jisung'un çenesi gerildi ama konuşamadan devam etti Minho. "Özgürlük senin düşündüğün kadar basit bir şey değil. Bu dava bittiği zaman anlayacaksın," kısa bir an duraksadı ancak son cümlesini söylemeye karar vermiş olmalı ki devam etti.
"Zaten hiç özgür olmadığını."
___
Tw: Bu hikaye; rızasız alıkonulma, ağır psikolojik manipülasyon ve Stockholm Sendromu gibi hassas ve karanlık temalar barındırmaktadır. Karakterlerin kararları ve aralarındaki bağ, tamamen travmatik bir hayatta kalma mekanizmasının ve zihinsel bir savaşın ürünüdür.
All Rights Reserved