aşk oyunu//noa lang

Ben Asena. Okan Buruk'un korunaklı dünyasında büyümüş, yeşil gözlerine sadece hüzün yakışan o kız. Çocukluk aşkım Barış Alper'in beni "küçük kardeş" rafına kaldırmasından bıkmıştım. Ta ki o gelene kadar...
​Noa Lang.
Herkesin "yavşak" dediği o hırçın yıldız, otoparkın karanlığında saçlarımı kulağımın arkasına iterken fısıldadı: "Ona oyunun nasıl oynandığını gösterelim yeşil göz."
​Bizimkisi sadece bir anlaşmaydı. Barış'ı kıskançlıktan delirtmek için uydurulmuş, kameralara oynanan sahte bir aşk hikayesi... Ama o sahte bakışların arasında, Noa'nın bir kediyi severken yumuşayan ses tonunda ve dudaklarımız birbirine her yaklaştığında tenimi yakan o elektrikte kayboluyordum.
​Noa Lang'ın egosu bir zırhtı, ama o zırhın altındaki merhamet sadece benim için açılıyordu.
​"Barış seni korumak istiyor Asena," dedi Noa, nefesi tenimi yakarken. "Bense seni mahvetmek istiyorum. Hangisi daha çekici geliyor?"
​Aşkın en tehlikeli ofsaytına düşmüştük. Artık kimin kimi kıskandırdığı değil, kimin kime ilk teslim olacağı önemliydi.