VÂYE
  • WpView
    Reads 446
  • WpVote
    Votes 64
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 28, 2026
Sene 1975. Fikir tartışmalarının oldukça yüksek olduğu bu dönemlerde ülkenin ileri gelen ailelerinden olan Doğan ve Vural. Acı bir geçmiş safları çok net belirlemiş ve kılıçların çekilmesine sebep olmuştu. Doğan prensesi ve Vural Varisi. Birliktelik imkansız, yan yana duruş bile karşılarına aldıkları koca bir dünya, büyük bir geçmiş demek. Onlar da farkında fakat kader çoktan yazmış satırları. Genç kız kendi hayatı için ailesine karşı çabalarken genç adam ailesinin intikamıyla yanıp tutuşuyor. Bir idam söz konusu, bir ölüm söz konusu, bir eğitim söz konusu, bir hayat söz konusu ve bir ihanet söz konusu. "Bir Vural ve bir Doğan. Yan yana olmak yanlış, odamdaki mendili yanlış, bana doğru adımları yanlış, bir yağmurun altında ıslanışımız yanlış. Saflar hep belli. Karşı karşıya olmak kaderin bir isteği. Çiğneyemeyiz."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SİYAH'IN ÇIRAĞI
  • 1 Ölü 2 Ceset
  • Soğuk Ateş (Kapak Değişti)
  • AŞK-I MAVERA (Kitap Oldu)
  • Geçmişin Davası
  • BUL YA DA ÖL
  • KABURGA ARASI
  • KAYIP KRALLIK
  • ÖLÜ KUKLANIN DANSI | Tamamlandı
  • İkimizden Biri | TAMAMLANDI

"Sevgisiz büyüyen her çocuk, 'Seni seviyorum' diyen herkese inanabilecek kadar çocuk." derler. Hayatım henüz çözülmemiş bir olay yeri gibiydi. Yaşanmamış çocukluğumun kanıtları sarı bantlarla çevirili alanda dağınık bir şekilde duruyordu. Bir yerde beyaz küçük oyuncak ayımın boğazına babamın intihar ettiği ip sarılıydı. Diğer yerde renkli tokalar birbirine düğümlenmiş, yerin tozuyla kirlenmişti. Annemin saçımı taradıktan sonra onlarla bağlamasını hayal ederdim ama kırık tarak da tokaların hemen yanındaydı. Hiç uyumamı beklerken okunulmamış hikaye kitapları parçalanmış bir şekilde olay yerimin zeminini süslüyordu. İnsanlar acımasızdı, insanlar dışarıdaydı. Hayatımda ruhuma karşı işlenen bütün cinayetleri izliyorlardı ve beni dışlıyorlardı. "Senin annen deli!" "Senin annen seni öldürmeye çalıştı!" Sevgisiz büyüdüğüm kesindi. Ama 'Seni seviyorum' diyen hiç kimseye inanmazdım. Zaten birinin de bunu söylediği yoktu ama söyleseydi de bu cinayetlerin arasına aşk acısını da ekleyemezdim. Belki de olay yerime dışarıdan bakmak yerine bana yardım etmeye kalkışmış Barlas'ı hayatımdan çıkarmam bu yüzdendi. Kendime ayıracak vaktim yoktu. Ben sadece benden alınan kardeşimi yetiştirme yurdundan kurtarmak için gereken parayı bulacaktım. Bunun için bir hırsızlık çetesine katılıp, Siyah'ın Çırağı olmam gerekse bile.

More details
WpActionLinkContent Guidelines