Almond | İsFad
- LECTURAS 558
- Votos 28
- Partes 3
Contenido adultoContinúa
Última publicación lun, mar 16, 2026
"Ben yıllarca senin kokunu aradım. Benim yıllarca her badem kokusu aldığımda özlemimden burnumun direği sızladı. Ben yıllarca seni bekledim Fadime. Ben yıllarca seni özleyerek sevdim."
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
one shots / isfad
isfad çifti için yazdığım tek bölümlük kurgular. #isfad
RİVUS: Gördüklerini Sandılar -İsFad
Bataklığın kıyısında, kimsenin uğramadığı bir yerde başladı her şey. Suyun sessizliği, gerçeği saklamak için yeterince derindi. Onu kurtardığında, sadece bir hayatı kurtardığını sanmıştı. Ama o anı gören gözler, gerçeği değil... görmek istediklerini seçti. Bir nefes, bir dokunuş, bir anlık yakınlık- Ve ardından gelen fısıltılar. Köyde yayılan sözler, masumiyeti kirletmeye yetti. Artık ne anlatılanlar susturulabiliyordu ne de bakışlar inkâr edilebiliyordu. Çünkü bazı yalanlar, gerçeğin kendisinden daha hızlı akar. Ve bazı suçlar... Hiç işlenmemiş olsa bile bedelini ödetir.
tanışmamış gibi • isfad au
Karadenizli iki düşman ailenin çocuklarının yolları İstanbul'da yeniden kesişir. Karşılıklı olarak duydukları nefret dışında her şeyin yabancı olduğu bu şehirde aslında birbirlerine de yabancı olduklarını sonradan fark ederler. Kapak: @cesanom
YASAK TEN ° isfad
"Hayır, hayır... Bana dokunma!" "Sadece bir kereliğine... Kendini bana bırak, Fadime." isfad sevenler için eşsiz hikaye..Concluida
nepenthe ᥫ᭡ isfad
Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026
İki Yamaç Arasında, isfad
Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?
Pautas de Contenido