Droga chimery

W pewnej szkole powstał piętrowy loch rodem z gier RPG. Uczniowie wybierają klasy (profesje), a łupy z lochu sprzedają w sklepach internetowych. Miecz elfa? Proszę bardzo. Smocze łuski? Czemu nie. Czaszka goblina? Cóż... niektórych to kręci.

To jednak tylko szczyt góry lodowej. Ponieważ klasy mogą zdobyć tylko uczniowie legalnie zapisani do tego konkretnego liceum, w szerszym świecie stają się gwiazdami i celebrytami. Wraz z wzrostem leveli nadchodzą pieniądze, sława, władza i... ryzyko. Rządowe organizacje już dawno przestały wtrącać się w sprawy szkoły, gdzie władza leży w rękach samorządu uczniowskiego, a prawo i zasady nie zawsze są czarno-białe.

Jednakże największym zagrożeniem dla eksploratorów nie są czasami niesprawiedliwe zasady, nieliczni już rządowi agenci ani nawet psychofani czy inni eksploratorzy. Największym niebezpieczeństwem jest sam loch. Loch czyli prawdziwy ekosystem, gdzie potwory nie składają się z cząsteczek jak w jakiś gierkach. Rodzą się, żyją i umierają w lochu. A tam, gdzie jest życie, zawsze znajdzie się miejsce dla ewolucji i adaptacji. Zagrożenie jest realne a im niżej, tym większa szansa, że nigdy nie wrócisz.

Idealnym przykładem jest nasz główny bohater. Niegdyś jeden z najsilniejszych eksploratorów, arcymag Growen, właściciel szaty karmazynowego ognia oraz członek najsilniejszej drużyny eksploratorów, podczas podboju 78. piętra ginie w ogniu najstraszliwszego przeciwnika z jakim się spotkał. Odrodzony jako nowy uczeń ze statystykami początkowymi niższymi niż na początku poprzedniego życia, jako Risakura (imię nowego ciała Growena) musi ponownie wspiąć się na szczyt i mozolnie odzyskiwać to, co stracił: samego siebie. Tylko... czy z nieznaną nikomu wcześniej tajną klasą chimerą będzie to możliwe?