Prömiyer

Prömiyer

  • WpView
    Reads 47
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published about 9 hours ago
Herkesin çocukken elbet bir korkusu vardır. Bazılarının karanlık, bazılarının böcekler yada kaybolmak.. Hatırlamaya çalışıyorum da.. Benim çocukluk korkum neydi? Karanlıktan korkuyor muydum? "Hayır" ama neden korkmuyordum? Oysaki masum bir çocuk karanlıktan korkmaz mıydı? Peki benim neden karanlık yuvam olmuş, susmak konuşmak olmuş, sessizlik gizli çığlıklar, çığlıklar ise asıl duygular? Hatırlıyorum hayatımı mahveden korkuyu. Daha küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kaldığım o travma sebebimi. En korktuğum en nefret ettiğim istesemde bi türlü kurtulamadığım o travmam neden, neden, babamdı..?
All Rights Reserved
#55
gizem
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Kazandıkça Kaybetmek
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Takıntılı Aşığım//Yarı Texting
  • Aşk Eğitimi
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • BİR MEZAR
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Çünkü herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir. (eşcinsel kurgu) (düz yazı)

More details
WpActionLinkContent Guidelines