ZIT KUTUPLAR
- Leituras 172
- Votos 44
- Capítulos 8
Her şey, Defne'nin kardeşi Savaş'ı kaybettiği gün başlamıştı. O gün sadece Savaş ölmemişti; Defne'nin içindeki neşe, umut ve huzur da onunla birlikte yok olmuştu. Günler geçtikçe acısı büyüdü, zihni karanlık düşüncelerle doldu. Zamanı kendine zarar vererek içindeki fırtınayı susturmaya çalışmasıyla geçti.
Ben Ayşenur Batur.
Bir zamanlar Defne'nin en yakın arkadaşıydım. Şimdi ise adımı duymaya bile tahammül edemiyeceği, geçmişinin en karanlık hatıralarından biriydim...
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
BALIM (gerçek ailem)
TAMAMLANDI!! Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr (Özellikle 20'li bölümler ve sonrası daha karmaşık hâl alıyor) Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardırr #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26 #1 abi 19.05.26 (güne özel :))Concluída
SANA KİMSE DOKUNAMAZ
"Beni öldürebilirsin, bıçağını bana da saplayabilirsin ama beni asla kendine aşık edemezsin!" Aras, sargılı olan sağ elini yavaşça kalbinin üzerine götürdü. Yüzünde, karanlığın içinden bile seçilebilen o takıntılı, pes etmeyen gülümseme vardı. Dudaklarını yavaşça oynattı. Sesi yoktu ama rüzgar onun o sessiz, tehlikeli kelimelerini odama kadar taşıdı: "Kendimi senin için parça pinçik ettim ufaklık... Şimdi söyle bana, bu kanlı aşkın karşısında daha ne kadar dayanabileceksin?" Ela, kendi küçük dünyasında KPSS'ye hazırlanıp hastanede kuracağı sakin geleceğin hayallerini kuran sıradan bir genç kızdı. Ta ki o gece yarısı, mahallenin karanlık ara sokağında işlenen o korkunç cinayete balkondan şahit olana kadar. Artık hayatı, elindeki gümüş sustalı bıçakla karşısında dikilen o tekinsiz adamın insafına kalmıştı: Aras. Aras; sarsılmaz, güçlü, tüm mahalleyi parmağında oynatan ama ruhu karanlığa teslim olmuş bir adamdı. Ela'nın bu sırra ortak olmasıyla birlikte, aralarındaki sessiz savaş başladı. Aras, genç kızın pencerelerini kapatmasını yasaklayarak onu her an izleyen bir ablukaya dönüştü. Ela, arkadaşının katili olarak gördüğü bu adamdan tüm ruhuyla nefret ederken; Aras, ona olan marazi aşkı yüzünden kendi ellerini duvarda parçalayacak kadar ona tapıyordu. Bir yanda kilitli çalışma odasının ardındaki sırlar, diğer yanda ise ilk kez kabuslarından ağlayarak uyanıp "Beni bu karanlıkta yalnız bırakma" diye yalvaran bir katilin çaresizliği... Nefretin sınırlarında dolaşan Ela, bu hastalıklı çekime ne kadar direnebilecekti? Kuralların mahallenin ara sokaklarında yazıldığı bu hikayede, duvarlar yıkılıp sargılar söküldüğünde geriye tek bir şey kalacaktı: Her şeyi yakıp kül eden, kaçınılmaz bir aşk.
İzler Kalır/Gerçek Ailem
Adım İz. Adım gibi iz bırakmaya gelmiştim. Peki ya kime bırakacaktım? Kendime mi? Yoksa hiç görmediğim aileme mi? Yaşamak bu kadar zor olmamalı değil mi? Peki neden bu kadar zor? Kızların en büyük yarası ailesidir derler. Doğru. Benimde. Omzuma astığım çanta ile sessizce koridorda ilerliyordum. Siyah, kısa saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırıp, etrafa baktım. Kimse yoktu. Merdivenlerden sessizce inip kapıya ulaştım. Yurdun kapısı geceleri kilitli olurdu ama neyse ki bende anahtar vardı. Kapıyı açıp sessizce kapattım. O sırada merdivenlerin bitiminde ki, bankta gözüm takılı kaldı. Yurdun bahçesinde ki bu banka, küçükken ne kadar oturup annemi beklemiştim hatırlamıyorum. Saatlerce beklemiştim annemin, babamın gelip beni almasını, evimize gitmeyi ama hiçbir zaman gelmediler. Küçük kız çocuğu hiç pes etmeden beklemeye devam etti. Ama ben artık o küçük kız çocuğu değildim. Büyüyünce gelmeyeceklerini anlayınca artık bir daha asla bu banka oturmamıştım. Beklememiştim. Şimdi ise yıllar sonra oturdum bu banka. Zihnim de ise, yıllar önce bu banka oturup annemin gelmesini beklerken söylenenler yankılandı. "Annen ve baban seni hiç sevmedi." "Salak mısın kızım? Annen seni sevseydi çöpe atmazdı." Ben ise sadece sustum. Sadece sustum. Beni isteselerdi, sevselerdi bir çöp gibi, çöpe atmazlardı. Kışın buz gibi havada yeni doğmuş bir bebeği çöpe atmazlardı. Küçükken itiraz ederdim. Artık etmiyordum çünkü hepsi haklıydı. Peki ya bunca yıl sonra ortaya çıkan ailemi ben kabul eder miydim? Hayır. Koca bir hayır.
YAR'I YARAM
ÝÂR'Î ÝÂRÂM Lalin'di o ... Güzelliği Cizre'nin dilinde olan 18'ine yeni basmış genç bir kızdı. Ama Lalin'in ,Cizre insanları için büyük bir kusuru vardı. Kalpsiz olmak ... Çünkü Lalin dünyaya gözlerini kalp hastası olarak açmıştı. Bu da onu Cizre insanları için kalpsiz yapıyordu. O Mem Ağa'nın kalpsiz kızı Lalin'di. Oysa onun insanların düşündüğünün aksine çok güzel bir kalbi vardı. Kalbinin masumluğu ve güzelliği yüzüne vurmuştu. O Cizre'nin hem en güzel hemde en bahtsız kızıydı . Arslan'dı o ... Düşmanını canı pahasına koruyan Kawaşêr Aşiretinin Ağası Arslan Ağa . Heybetiyle yürüdüğü yeri titreten bir çok insanın gölgesinden bile hayâ ettiği Arslan Ağa ilk görüşte masumiyetine vurulduğu düşman kızını korumuştu. Lalin Cizir'i ... Canını canı için ortaya koymuş ve Lalin'i canı pahasına ona düzenlenen suikastan korumuştu. Tüm Van ve Cizre toprakları bu olayı konuşurken dedikodularda almış başını gitmişti . Mem Ağa'nın kalpsiz kızı Lalin yürüdüğü yeri titreten Kawaşêr Ağası Arslan Ağa'ya gönlünü kaptırmıştı . Ona sevdalanmıştı ... Düşmanı Yâr'ı olmuştu ... Lalin'in en yakını bile onun Kawaşêr Ağası Arslan Ağa'ya gönlünü kaptırdığına inanmıştı. Ona sırtını dönerek ... Madem Lalin düşmanına yâr demiş ona yâr olmuştu o zaman kimsesiz kalmak ona haktı . Mutluluk haramdı ... Lalin'di o ... Düşmanı onu canı pahasına korurken en sevdiklerinin onu kurban ettiği Lalin. O artık Mem Ağa'nın kalpsiz kızı Lalin değildi. Arslan Ağa'nın kalbinde taht kurmuş masum kalpli karısı Lalin'di . Peki ya bu iki can mutlu olabilecek miydi ??? Yâr'ı yarası mı olacaktı bu iki canın yoksa yaraları yâr mı ??? KİTAP YAYINLAMA=21/10/2024 WATTPAD'DA YAR'I YARAM ADLI VE SOYADLARIN KULLANILDIĞI İLK VE TEK KİTAPTIR KİTABIN ÇALINMASI YÂDA BENZERİNİN YAYINLAMASI DURUMUNDA
Kanımdaki Yabancılar(Gerçek Ailem)
17 yıldır yaşadığı şeyleri artık taşıyamayan Helen sahilde otururken annesi sandığı kişiden hastaneye gelmesini isteyen arama gelir. O an hastaneye atacağım adımla hayatımın tamamen değişeceğinden habersizdim... Bu kitapta argo kelimeler kullanılmıştır rahatsız olan varsa okumayabilir ve kitapta bazı yerlerde yazım hatası yapmış olabilirim. 4 ağostos 2026 (04/08/2026)
MAFYANIN GÖLGESİNDE
Hayatımın en büyük hatası, Karan Demirhan'ın karşısına çıkmaktı. Çünkü o sıradan bir adam değildi. O, yeraltı dünyasının korkulan mafya babasıydı. +18
Lütuf (gerçek aile)
Gayrımeşru bir ilişkiden doğan bir çocuk ve bir anda altüst olan hayatı. Kayra babası bildiği adamla sakin bir yaşam sürüyordu. Ama bir gün aniden çalan kapıyla tüm hayatı altüst oldu. Bir anda kendini Mardin'de bir aşiretin ortasında bulan henüz 13 yaşında bir çocuk. Kayra "Allah'ın bir lütfu" olarak sevilirken bir anda "bir günahın bedeli" olarak anılacaktı.
Sessizliğin Komutanı
"Bazı insanlar ailelerini doğdukları gün kaybeder... Bazıları ise yıllar sonra bulur." Yüzbaşı Eylül Kara, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin en başarılı komutanlarından biridir. Disiplini, cesareti ve soğukkanlılığı sayesinde katıldığı her görevi başarıyla tamamlar. Emrindeki tim; Baran, Hakan, Burak ve Selim onun için yalnızca asker değil, yıllar içinde ailesine dönüşmüş insanlardır. Fakat Eylül'ün içinde hiç kapanmayan bir yara vardır... Küçük yaşta yetimhaneye bırakılmış, anne ve babasını hiç tanımadan büyümüştür. Hayatı boyunca kimsesiz olduğuna inanmış, bu yüzden kalbini kimseye kolay kolay açmamıştır. Ta ki sıradan görünen bir operasyon, geçmişin üzeri örtülen sırlarını birer birer ortaya çıkarana kadar... Bir dosya... Bir fotoğraf... Ve yıllardır saklanan büyük bir gerçek... Eylül, aslında sandığından çok daha büyük bir ailenin parçası olduğunu öğrenecektir. Fakat gerçek ailesine ulaşabilmesi için önce onları hedef alan karanlık güçlerle savaşması gerekecektir. Kan bağı mı daha güçlüdür... Yoksa birlikte canını ortaya koyduğun insanlar mı?
SÜREYYA | Gerçek Ailem
Ben Süreyya. Yalanlar içinde doğmuş, masum bir kız çocuğuydum bir zamanlar. Şimdiyse omuzlarımda geçmişin yükünü geleceğime pranga ediyorum. Ben Süreyya. Yıllar sonra ait olduğum yere dönüyorum.
Izdırar: Karanlık Aşk
Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik
TAMAMLANDI!! Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr (Özellikle 20'li bölümler ve sonrası daha karmaşık hâl alıyor) Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardırr #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26 #1 abi 19.05.26 (güne özel :))
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo