Sessiz Sevda

Herkes gülerken, ben yine sessizdim.

Emir yanıma oturdu, masaya biraz eğilerek, sesi sadece bana duyulacak kadar alçaktı:

"Bak, sen sessiz olunca herkes daha çok konuşuyor gibi geliyor. İlginç bir etkisi var."

Ben hafifçe güldüm.

"Bilmiyorum... belki dinlemeyi seviyorumdur."

"Belki de, seni anlamaya çalışanlar içindir o sessizlik,"

dedi, gözleri bir an bana dönerken.