"Peki sen kimsin Deniz Ateş?" dedim fısıltıyla. Arkamda birini hissettiğimde o olduğunu gölgesinden anladım. Çünkü burada bir tek onun gölgesi insanı korkuturdu.
"Öğreneceksin Farah Kara," dedi eliyle elimi tutarken. Elinde ki sıcaklık bedenime yayılıp kışın soğuğunu hayatımdan söküp attı.
"Ne zaman?" dedim sanki kendi kendime konuşuyormuş gibi,kafamı kaldırıp pencereden yansımasını baktım. Yorgun gözleriyle bana bakıyordu.
"Çok yakında," diye kulağıma eğilerek fısıldadı. O an bütün uzvlarım donmuş gibi geldi... Dokunduğu yer yandı,yandı ve alev aldı....
All Rights Reserved