We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Şeytanın zarif esiri

Şeytanın zarif esiri

  • WpView
    Reads 2,424
  • WpVote
    Votes 87
  • WpPart
    Parts 30
WpMetadataReadMatureComplete Sun, Jul 12, 2026
WpInfo
Fiction
Romance
"Senin annen benim ailemi ateşe verdi, Efsun. Şimdi o ateşin içinde yanma sırası sende." On altı yıl önce bir yangın her şeyi küle çevirdi. Bir adamın saplantısı, bir kadının intikamı ve geride kalan iki yaralı çocuk... Mirza Soykan, babasının sevgisizliği ve annesinin kahrıyla büyümüş, kalbi buz tutmuş bir adam. Artık tek bir amacı var: Ailesini parçalayan kadının en kıymetlisini, hayatını borçlu olduğu kızını kendi cehennemine hapsetmek. Efsun Erdem, geçmişin kanlı mirasından habersiz, kendi küçük dünyasında yaşayan zarif bir piyanist. Bir gece, kapısına dayanan o karanlık adamla birlikte hayatı sonsuza kadar değişir. Artık o bir eş değil, bir kefaret; bir kadın değil, bir esirdir. İntikamla beslenen bir adam, masumiyetiyle direnen bir kadın... Günahın mührü vuruldu, cellat kurbanına aşık oldu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SİYAH CEYLAN+18
  • Bana böyle bakma
  • KİN
  • Esaretin Gölgesi (+18)
  • CANAVARIN İNİNDE
  • MAHUR
  • Mecrûh
  • SUSKUN
  • MASUM DEGILIZ +18 [TAMAMLANDI]
  • ASEL (+18)

Kendimi bir çukurun içinde gibi hissediyordum. Karşımda ipe asılı annem görüyordum. Babam annemi ipe asmıştı. Annem'in yüzü mosmordu. Bembeyaz yüzü gitmiş yerine mosmor bir yüz gelmişti. Her şeyi babam yapmıştı. Hayatımızı babam mahvetmişti. Bizi bitirmişti. Bitirmeye de devam ediyordu. Annem onu çok severken babam onu öldürmüştü. Onu cani bir şekilde ipe aşmıştı. Bu hayat mıydı ya? Yan tarafımda ki Polat'a döndüm."Bir şeyler yapsana." Dedim bağırarak. Dümdüz izliyordu, dümdüz izlemekten başka hiçbir şey yapmıyordu. Sesini çıkarmıyordu. Hiçbir şey demiyordu. "Polat bir şeyler yap." Sesim bütün odayı inletmişti. Tek yaptığı annemi o ipten sökmek olmuştu."Neden bir şey demedin? Neden yapma demedin?" Dedim bağırarak."Sen bu musun? Senin adamlığın bu mu?" Göğüslerine vurdum."Susma konuş. Senin adamlığın bu mu?" Dedim bağırarak. Ellerim annemin yüzlerine gitti. Yüzleri buz kesmişti. Elimi yüzlerinden çekerek geriye çekildim. Vücudu tamamen buz gibi olmuştu. Polat odadan çıkarken arkasından baktım. "Allah senin belanı versin. İnşallah eve giderken belanı bulursun Polat Altuğ." Dedim ağlayarak. Annemin saçlarını geriye aldım. Yüzüne tekrar tekrar baktım. Elime telefonumu alarak önce 112'yi aradım. Daha sonra ise 155'i arayarak babamı ihbar ettim. Benim Cevdet diye bir babam yoktu. Annemi öldürmüştü. Annemi öldürmeyi göze almıştı. Onu canından çok seven kadını öldürmüştü. Bunu niye yapmıştı. Hâlâ anlamamıştım, ellerim titriyordu. Kendimi çok kötü hissediyordum. Annemin ölü bedeninin yanında oturuyordum. Daha ne kadar kötü bir hayat yaşayabilirdim ki? Hayat hiç yüzüme gülmüyordu ve hâlâda öyle devam ediyordu. Asla yüzüme gülmeyecekti. Bunu biliyordum. Polat bile annemin asıldığını gördüğü halde sesini çıkarmamıştı. Erkeklerin hepsinden nefret ediyordum. Hiçbirini sevm

More details
WpActionLinkContent Guidelines