Nergens beter dan hier

Nergens beter dan hier

  • WpView
    Reads 97
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 100
WpMetadataReadComplete Tue, Mar 17, 2026
WpInfo
Fiction
Romance
Fay Moreau vertrekt op haar tweeëntwintigste vanuit Limburg naar London met één koffer, weinig geld en de woorden van haar vader in haar hoofd: ga ergens naartoe, maak fouten, dat is hoe je leert wie je bent. In de grote, onverschillige stad leert ze zichzelf kennen - via werk, vriendschap en een man die haar bij een koelkast aanspreekt over yoghurt en nooit meer verdwijnt. Maar het leven spaart haar niet: er zijn foto's die ze niet had moeten zien, een vader die ze verliest voor ze genoeg had gezegd, en de stille angst dat alles wat ze heeft opgebouwd ook kapot kan gaan. Ergens Op Wachten is een verhaal over rouwen en groeien, over liefde die ruimte geeft in plaats van inneemt, en over de ontdekking dat thuis geen plek is maar een keuze - die je elke dag opnieuw maakt.
All Rights Reserved
#96
london
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • Wat het hart herinnert | Destined Hearts
  • From Italy With Love
  • Tussen 2 bureau's
  • 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐨𝐝𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐯𝐨𝐞𝐥𝐞𝐧𝐬...
  • Rotterdamse nachten
  • Chemsi en de prins.
  • Gedwongen liefde
  • maffia,  Liefde En Bloed
  • The Boyfriend Pact

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

More details
WpActionLinkContent Guidelines