...BEN...
- Reads 16
- Votes 1
- Parts 1
Complete Fri, May 29, 2015
#4
sarah
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
YAPAY KALP +21
RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?
ZAMANIN ÇİZGİLERİ
Oldukça sıradan bir hayatınız varken dünyanın en önemli görevi size verilseydi ne yapardınız? Hem de bu görevi hayatınızın büyük kısmını zindana çevirmiş bir adamın gençliğiyle üstlendiğinizi öğrenseniz? Zamanda yolculuk yaparken aynı anda yaşadıkları eğlenceli maceraları okumaya hazır mısınız? O zaman sadece salt bilim kurgudan ibaret olmayan; mizahın, aşkın ve maceranın da kapılarını aralayan bu hikayeye hoşgeldiniz! Başlangıç : Nisan 2015 Dipnot: Bu hikayedeki her şey kurgusaldır. Tarihi birkaç bilgi gerçek olsa da yaşananlar tamamen kurgudur. ~WattpadScifiTR listesindedir. Kapak Tasarım: @Elcin_64 Kazanılan yarışmalar: • Yüzde Tebessüm yarışması - Serüvenli hikaye kategorisi • Watty GözcüComplete
Albayın kızı (Gerçek Aile)
Mihra, hayatını yalnızca annesiyle geçirmiş genç bir kızdır. Babasını hiç tanımadan büyümüş, annesinin sevgisiyle ayakta kalmıştır. Ancak annesinin ani ölümü, Mihra'nın sesini elinde almıtı. Onun için artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Annesinin eşyalarını toplarken, Mihra bir mektup bulur. Bu mektup, ölümünden önce annesi tarafından yazılmıştır ve Mihra'dan tek bir şey ister: Bir askeri bulup bu mektubu ona vermesi. Mihra, annesinin son isteğini yerine getirmek için yola çıkar. Uzun arayışlardan sonra bahsedilen kişiyi bulur: sert bakışlı, disiplinli bir albay. Ancak Mihra, bu adamın kendi babası olduğundan habersizdir. BABASI MEKTUP ALIRKEN NE HİS ETİ. Mektubu uzattığında her şey değişir. Albay mektubu okudukça yüzü gerilir, sesi yükselir, öfkesi kontrol edilemez bir hâl alır. Odadaki hava bir anda ağırlaşır. Mihra ne olduğunu anlamaz; sadece korkar. Annesinin ne yazdığını bilmeden, bir sırrın ortasında kalakalır. Mektubun son satırlarına gelindiğinde albayın dünyası da sarsılır. Yıllardır saklanan gerçek, tek bir kâğıt parçasıyla ortaya çıkmıştır. Onun bir kızı nasıl olurdu ? Yıllar sonra bana gelen dilsiz bir kızım mı vardı?! Ve Mihra, o an hayatının en büyük gerçeğiyle yüzleşmek üzeredir: Karşısındaki adam... onun babasıdır. Ama bunu çok geç öğrenir.
Straykids Smutshot⚠️
🔞 •İstek alıyorum. [Bir süreliğine almıcam, tabii siz yine yazın ama taslakta tamamalamam gerekenlerden sonra yazabilirim. Merak etmeyin sizin dediklerinizide unutmam taslağa kaydediyorum çünküü.] •Her shipten yapıyorum. •Kendim yazdıklarım çoğunlukla minsung.
Asena deniz (gerçek ailem)
25 yaşında olan genç kadın geleceğine mi bakmalı yoksa geçmişine mi sıkışıp kalmalı... peki bu genç kızın yaşadıkları bir yalan çıkarsa veya Küçük bir çocuk iken ailesinden kopartıldıysa...l bir taraftan evlat acısı yaşayan anne, baba Bir taraftan kardeş acısı yaşayan abiler... daha ikizini tanımayan çocuk... daha ablasını tanımayan ve onu hep merak eden küçük kardeş...
SON BAHARIN KÜLLERİ
Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)
Yanlış numara, doğru kalp
İpek eski sevgilisine yazacakken yanlışlıkla mahallenin ağır abisi Ahmet'e yazar. yaş farkı vardır. rahatsız olacaklar şimdiden okumasın.
Yansın zaten yanıyor
Gözlerimi açtığımda doğru düzgün hareket edemiyordum ellerimi kaldırdım lan! bir saniye ellerim niye bu kadar küçük? (Reenkarnasyon hikayesidir!)
RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?
More detailsContent Guidelines