İsimsizler Timi

Bu hikâye bir kurgu olabilir.
Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir.

Her şey bir emirle başlar.
Bir görev verilir, bir tim hazırlanır.
Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz.

Bazı insanlar vardır...
isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz.
Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır.

Bu satırları yazarken şunu anladım:
Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez.
Bazen en büyük kahramanlık... geri dönememektir.

Onlar görevlerini yaptı.
Kimisi döndü.
Kimisi yarım kaldı.

Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan,
bir karakterin acısını içinde hissettiysen...
artık sen de bu yükü biliyorsun.

Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez.
Ama asla unutulmaz...