- LECTURAS 2,414
- Votos 1,716
- Partes 200
Contenido adultoConcluida sáb, jun 13, 2026
Ulya, sevdiği adamı kendine bağlamak için her şeyi göze alır. Tımarhaneden kaçar, gizemli bir hocayla yüzleşir ve aşk ile bağlama büyüsünün tehlikeli sınırlarını keşfeder. Peki, birini kontrol etmek gerçek aşk mı, yoksa takıntının acı dolu sonucu mu?
L Serisi Başlıyor
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
EYLÜL
⸻ Kitap Kapağı: Yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur. "Eylül geceleri bana hep aynı şeyi hatırlatır: Eksik kalan şeyler asla gerçekten kaybolmaz. Annem ve babam doktordu; insanları iyileştirmeyi bilirlerdi ama birbirlerini kurtaramadılar. Ayrıldıkları gün evde garip bir sessizlik kaldı... Sanki bir şey gitmemiş, sadece saklanmıştı. O günden sonra geceleri uyumak zorlaştı. Ama asıl değişim, seni gördüğüm gece başladı. Gökyüzünde ince bir hilal vardı. Seni ilk gördüğümde içimde tanıdık ama yabancı bir his uyandı. Sanki seni ilk defa görmüyordum... Ya da sen beni uzun zamandır izliyordun. Gözlerin bir anlığına bana değdiğinde içim ürperdi. Soğuk değildi ama sıcak da sayılmazdı. Anlatamadığım bir şeydi. Sonra küçük şeyler olmaya başladı. Önemsiz gibi... Ama değil. Kapalı kapıların hafifçe aralanması, kimsenin olmadığı odalarda birinin varlığını hissetmek, adımın çok yakınımdan, kimse yokken fısıldanması... Annem buna "zihnin oyunu" derdi. Babam ise açıklamasını bulamadığı şeyleri görmezden gelirdi. Ben de öyle yapmaya çalıştım. Ta ki aynaya baktığımda, bir anlığına yüzümün bana ait olmadığını hissedene kadar. Ama garip olan şu... Korkmam gerekirken, içimde başka bir şey büyüyordu. Sanki o varlık bana zarar vermek için değil de benimle kalmak için oradaydı. Yalnızlığımı biliyor gibiydi. Hatta bazen kalbimin ritmini bile benimle birlikte paylaşıyordu. Eylül rüzgârı her estiğinde onu daha yakın hissediyorum. Hilal gökyüzünde belirdiğinde, sanki bir şey tamamlanıyor. Ve ben artık emin değilim... Yalnız mıydım, yoksa hiç yalnız kalmadım mı? Belki de bazı şeyler bir anda hayatımıza girmez. Sessizce yaklaşır... Alışmamızı bekler. Ve bir gün fark edersin ki onsuz kalmak... daha korkutucudur." ⸻Concluida
XIV
Kitap kapağı, Gemini yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır." Kibirle yazılan her kelimenin bir bedeli vardır. Masal için bu sadece bir oyun, bir rekabet, bir üstünlük meselesiydi. Fakat bazen dijital dünyada atılan bir cümle, gerçek dünyanın kapılarını aralar. XIV kullanıcı adının ardında saklanan turuncu gül, sıradan bir profil resmi değil; unutmayı bilmeyen kadim bir lanetin simgesidir. Hakaretle beslenen bir kibir... Sessizlikle büyüyen bir intikam... Ve görünmeyen dikenlerin adım adım yaklaşan gölgesi... Masal, bir oyuncuyu küçümsediğini sanarken aslında kendi kaderini uyandırdığından habersizdir. Çünkü bazı rakamlar yalnızca sayı değildir. Bazı güller yalnızca çiçek değildir. Ve bazı lanetler... asla affetmez.Concluida
ÖLÜM
Kapak tasarımı, Gemini yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. İtalya'nın dar sokaklarında büyüyen küçük bir kız... Her sabah istemediği halde bale kursuna gitmek zorunda kalan, "yapmalısın" sözleriyle büyüyen bir çocuk. Onun için bale; müzik, zarafet ya da hayal değil... biraz korku, biraz yorgunluk ve en çok da anlaşılmamışlık demek. Ailesinin beklentileriyle kendi kalbi arasında sıkışıp kalan bu küçük kız, aslında sadece bir şey istiyor: Kendi gibi olabilmek. Ama bir gün, gördüğü küçük bir an her şeyi değiştirmeye başlıyor. Belki de dans, ona öğretildiği gibi değildir... Belki de özgür olmak, kusursuz olmaktan daha değerlidir. Bu hikâye; büyürken sessiz kalanların, içinden "hayır" diyen ama söyleyemeyenlerin hikâyesi.Concluida
III
Kitap kapağı, Gemini yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır." III Seri Hikaye Ben bir insan değilim... Ama bunu kimse bilmiyor. O ise vampir. Sessiz, gizemli ve tehlikeli. Bir meleğim ve o bir vampir... Bir araya gelmemiz imkânsız mıydı? Yoksa kader, bizi sınamak mı istiyordu? Geceyi, sırları ve melodileri keşfedecek bir yolculuk başlıyor. Aşk, gerilim ve gizem bir araya geliyor... Ve hiçbir şey, gördüğümüz kadar basit değil. III Seri Hikaye - Paranormal, Romantik ve Tehlikeli.Concluida
CRY
Kitap Kapağı: Yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur. Tozlu raflar, masanın üzerine dağılmış EMF cihazları ve karanlık koridorların izlendiği statik dolu ekranlar arasında, genç kızın dünyası mezarlık sessizliğini andıran bir soğuklukla kaplıydı. Paranormal araştırmaların o ağır ve tekinsiz yükü altında, bakışları masanın üzerindeki o aykırı ışıltıya, MStar'ın neon dünyasına kilitlenmişti. Gözleri, monitörden yansıyarak yüzünü yapay bir mavilikle boyayan ışık havuzuna odaklanmış, uykusuzluğun ağırlığına inat imkansız bir özlemle parlıyordu. Hayalet avlama ekipmanlarının ve kadim okült kitapların ortasında, parmağı doğrudan laptopun dokunmatik yüzeyine dokunurken, bu sadece teknik bir hamle değil; ekrandaki o dertsiz gerçekliği parmak uçlarında hissetmek ister gibi bir temastı. Ekranın sağ alt köşesinde, ölülerin izlerini süren dosyaların arasında parlayan o renkli yıldızlar, onun hayaletlerin soğuk fısıltılarından kaçıp kurtulduğu tek sığınaktı. Ancak bu sefer, o piksellerin arkasında sadece bir oyun değil, kalbinin ritmini değiştiren gizemli bir yabancı, "O" bekliyordu. Kimsenin uğramadığı ıssız bir lobi odasında tanıştığı bu gölge adamla her dans ettiğinde, yanı başındaki paranormal cihazlar susuyor ve içindeki korku yerini sıcak bir melodiye bırakıyordu. Kız, ölülerin dünyasını araştırırken bir bilgisayar oyununun içinde yeniden doğmuş; ruhunu piksellerin arasından duyduğu bu yabancıya, dokunamadığı bir hayalete aşık olur gibi bağlanmıştı. Şimdi parmağı o son tıklamanın üzerinde titrerken tek bir gerçek vardı: Bazen en büyük mucizeler, karanlık bir odadaki parlak bir ekranın ardında, ritmin kalple buluştuğu o dijital cennette saklıydı.Concluida
GLITCH
Kitap Kapağı: Yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur. Glitch İstanbul'daki köklü bir üniversitede, eski konferans salonuyla ilgili yıllardır anlatılan bir efsane vardı: Gece yarısından sonra beyaz kanatlı bir varlık görülürse, ertesi gün bir öğrencinin kaybolacağı söylenirdi. Psikoloji öğrencisi Bal, bu söylentileri araştırmaya meraklıydı. Bir gece arkadaşlarıyla birlikte eski salona girdi. Işıklar aniden söndü ve tavandan ağır kanat sesleri duyuldu. Sahnenin üzerinde beyaz, yüzü görünmeyen bir varlık belirdi ve doğrudan Bal'a baktı. O geceden sonra Bal ortadan kayboldu. Günler sonra bodrumda cansız bedeni bulundu ancak ölüm nedeni açıklanamadı. Üç gün sonra Bal geri döndü. Fakat artık eskisi gibi değildi; solgundu, gözleri donuktu ve neredeyse hiç göz kırpmıyordu. Kısa süre sonra kampüste tuhaf olaylar başladı: Fısıltılar, gölgeler ve kaybolan öğrenciler... Bal'ın oda arkadaşı Zeynep bir gece onu koridorda buldu. Bal, "Onu gördüm... Tasviri Melek'i," dedi. O anda ışıklar söndü ve kanat sesleri her yeri doldurdu. Ertesi gün bir öğrenci daha kayboldu. Sonunda güvenlik görevlisi eski konferans salonuna girdiğinde, Bal'ı ve onun arkasında devasa bir varlığı gördü: Tasviri Melek. Görevli de kaybolduktan sonra üniversite kapatıldı. Ama söylenti bitmedi. Hâlâ bazı geceler eski binadan fısıltılar geliyor ve beyaz kanatlı bir gölge görülüyordu... "Ben öldüm... ama geride kalan şey ben değilim..."Concluida
17
"Kitap kapağı yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur." 2017 yılında, gökyüzü henüz bu kadar ağır, toprak bu kadar dilsiz değildi. Zihnimin kıyılarında yankılanan o ilk fısıltı başladığında, hayatın basit bir rutin değil, kanla mühürlenmiş bir senaryo olduğunu anlamalıydım. Her şey, geçmişin o dar labirentlerinde kaybolmakla başladı. Çocukluğumun o buz gibi soğuğu, ruhumda açılan yaraları dindirmek yerine onları karanlıkla beslemişti. İnsan, kaçtığı her şeyin bir gün kapısını çalacağını bilirdi; ama kapının ardında bekleyenin bu kadar kadim, bu kadar "bize ait olmayan" bir güç olduğunu kimse tahmin edemezdi. Ormanın uğultusu, rüzgarın taşıdığı o tanıdık ama bir o kadar da yabancı koku... Orada, ağaçların birbirine dolanan dalları arasında karşılaştığım o gölge, sadece bir varlık değildi. O, ruhumun susturulan tarafının, yıllarca kilitli tuttuğum o paslı kapıların tek sahibiydi.Concluida
CURSED
⸻ ⸻ "CURSED (LANETLİ)" İngiltere'nin en eski kraliyet sarayında, zamanın bile dokunmaya cesaret edemediği bir lanet vardır. Her şey, ölü olduğu sanılan Kraliçe Seraphine Blackthorne'un aslında ölmediği söylentileriyle başlar. Taht odasının kapıları her gece kendiliğinden kilitlenir, aynalarda taç takmış bir kadın silueti belirir ve saray çalışanları birer birer akıllarını kaybetmeye başlar. Sarayın içine davet edilen Evelyn Hart, burada sadece bir restorasyon işi yapmadığını kısa sürede anlar. Saray onu seçmiştir. Ve lanet, onun üzerinden yeniden yazılmak istemektedir. Bu karanlığın içinde ortaya çıkan tek gerçek kişi Adrian'dır. Ona yardım eden mi, yoksa onu bu lanete bağlayan mı olduğu bilinmeyen bu adam, Evelyn'in kalbini ve aklını aynı anda parçalar. Çünkü bu sarayda aşk bile masum değildir. Her dokunuş bir çağrıdır. Her öpüş bir mühür. Ve her duygu... laneti biraz daha güçlendirir. Evelyn artık şunu öğrenmek zorundadır: Bazı aşklar kurtarmaz... mahkûm eder. ⸻Concluida
IX
⸻ Kapak Tasarımı: Gemini ile yapay zekâ tarafından oluşturulmuştur. IX - Seri Hikaye Başlıyor Hikâye Adı: IX İlk Adı: Mührü Musallat İlk Yazım Yılı: 2017 Düzenleme ve Güncelleme Yılı: 4 Mart 2026 ⸻ IX, yalnız ve fakir bir kız olan Aveline'in, karanlık bir sarayda yaşadığı gizemli olayları konu alır. Mum ışığıyla ilerlerken, sarayın taş duvarları, eski koridorları ve sessiz odaları arasında hayatta kalmak için cesaretini sınamak zorundadır. Bu metin, düzenleme ve güncelleme süreciyle daha akıcı, etkileyici ve okunabilir hâle getirilmiştir. Karanlıkta yanan küçük bir mum, Aveline ve ailesi için umudu temsil eder; hikâye, korku, cesaret ve içsel güç temalarını bir araya getirir. ⸻Concluida
V
Kitap kapağı yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur." V Serisi Başlıyor Kar taneleri sessizce düşerken, küçük bir cafe'nin sıcak ışıkları sokakta beyaz bir dünya yaratıyordu. İki yabancı, pencereden süzülen karın ritmiyle karşılaştı; göz göze geldiklerinde, soğuk havanın ortasında kalpler sessizce birbirine ısındı. Her adımda bir sıcaklık, her bakışta bir çekim... Küçük bir tesadüf, en soğuk günde bile filizlenen aşkın ilk kıvılcımını yaktı. Bazen aşk, karın sessizliği kadar sakin ama yürekte bıraktığı sıcaklık kadar güçlüdür; bir fincan kahvenin buharında, pencereden süzülen kar ışığında ve paylaşılan sessizlikte... Bu seri, kalbin kendi dilinde konuştuğu, duyguların kelimelerden daha yoğun olduğu ve en sıradan anların, bir karlı günde nasıl unutulmaz bir aşka dönüştüğünü anlatıyor.Concluida
⸻ Kitap Kapağı: Yapay zekâ (Gemini) desteğiyle oluşturulmuştur. "Eylül geceleri bana hep aynı şeyi hatırlatır: Eksik kalan şeyler asla gerçekten kaybolmaz. Annem ve babam doktordu; insanları iyileştirmeyi bilirlerdi ama birbirlerini kurtaramadılar. Ayrıldıkları gün evde garip bir sessizlik kaldı... Sanki bir şey gitmemiş, sadece saklanmıştı. O günden sonra geceleri uyumak zorlaştı. Ama asıl değişim, seni gördüğüm gece başladı. Gökyüzünde ince bir hilal vardı. Seni ilk gördüğümde içimde tanıdık ama yabancı bir his uyandı. Sanki seni ilk defa görmüyordum... Ya da sen beni uzun zamandır izliyordun. Gözlerin bir anlığına bana değdiğinde içim ürperdi. Soğuk değildi ama sıcak da sayılmazdı. Anlatamadığım bir şeydi. Sonra küçük şeyler olmaya başladı. Önemsiz gibi... Ama değil. Kapalı kapıların hafifçe aralanması, kimsenin olmadığı odalarda birinin varlığını hissetmek, adımın çok yakınımdan, kimse yokken fısıldanması... Annem buna "zihnin oyunu" derdi. Babam ise açıklamasını bulamadığı şeyleri görmezden gelirdi. Ben de öyle yapmaya çalıştım. Ta ki aynaya baktığımda, bir anlığına yüzümün bana ait olmadığını hissedene kadar. Ama garip olan şu... Korkmam gerekirken, içimde başka bir şey büyüyordu. Sanki o varlık bana zarar vermek için değil de benimle kalmak için oradaydı. Yalnızlığımı biliyor gibiydi. Hatta bazen kalbimin ritmini bile benimle birlikte paylaşıyordu. Eylül rüzgârı her estiğinde onu daha yakın hissediyorum. Hilal gökyüzünde belirdiğinde, sanki bir şey tamamlanıyor. Ve ben artık emin değilim... Yalnız mıydım, yoksa hiç yalnız kalmadım mı? Belki de bazı şeyler bir anda hayatımıza girmez. Sessizce yaklaşır... Alışmamızı bekler. Ve bir gün fark edersin ki onsuz kalmak... daha korkutucudur." ⸻
Más detallesPautas de Contenido