ESİR(Devam ediyor...)

O gece, ailemi o hurda yığınının içinde bıraktığımda, beni alevlerin arasından çekip çıkaran ellerin benim zindanım olacağını bilemezdim. Bora beni ölümden kurtarmıştı ama her nefesimi kendi karanlığına borçlu kılmıştı; şimdi onun saplantılı sevgisi, ruhuma dolanan aşılmaz bir pranga gibi. Ben onun hem en büyük minneti hem de en mahkûm esiriyim; kurtarıcımın kollarında özgürlüğümü yitirirken, onun yakıcı tutkusunda yok olmaya her gün biraz daha boyun eğiyorum.