Bazı sırlar anlatılamayacak kadar derindir; bazı melodiler ise susturulamayacak kadar gürültülü..
Roxie için dünya, kulaklıklarını taktığı an bitiyordu. İnsanların sahte kalabalığından, bitmek bilmeyen dramalarından ve o boğucu beklentilerinden kaçmanın tek yolu; sessiz kalmak ve kimsenin dokunmasına izin vermediği o duvarların arkasına saklanmaktı. Biri ruhunu saklamak için susuyordu, diğeri ise haykırmak için gitarını ağlatıyordu. Roxie'nin derinlerde gömdüğü o karanlık sırlar, Eddie'nin çalmaya başladığı Cehennem Senfonisi ile gün yüzüne çıkmaya başladığında; artık kaçacak yer kalmamıştı.
"Duvarların çok yüksek Roxie," dedi Eddie, gitarının tellerine sertçe vururken. Sırıttı, gözleri kızın kulaklıklarına kaydı. "Ama unutma, benim müziğim duvar falan dinlemez."
All Rights Reserved