SAYEH-İ HÜN [+21]

"Birinin sevda çiçeği olmak zordur, yüreğini ısıtmak, ruhuna merhem olmak zordur." Dedi Ashfall. Yeşillerime daha derin baktı ben ise kaybolduğum kehribarlarına. "Sen benim sevda çiçeğimdin, yüreğimdeki ısıydın, ruhuma merhemdin. Söylesene Seray, neden o adama karşı olduğun öfke yakıyor beni?"

"Oğlusun." Dedim.

"Bende ondan senin gibi nefret ediyorum ama nefretimle seni yakmıyorum." Dedi Ashfall. Yutkundu. "Bizden geriye bir hiç bıraktın."

"Biz zaten hiçtik." Dedim.

"Hayır, bizi hiçlik yapan sendin." Omuzlarını dikleştirdi. "Dediğin gibi olsun, beni kendinden uzaklaştırmayı başardın ama unuttuğun birşey var." Duraksadı. "Ben uzaklaştığım bir insanın suratına dahi bakmam. Gözlerimin önünde acıdan geberse bile yardım eli uzatmam."

Yutkunamadım. "Dediğinde haklıydın, seninle hayal kurmak delilikti. Çünkü sen hayallerin içinde dahi olamazsın." Ellerim ayaklarım buz tuttuğunda nefesim kesildi.

Tek kelime edemedim ama ezildim. Büküldüm. Ruhum en derin yarasını buradan almıştı.

Baray Ivan Altay ya da Ashfall Diye biri artık hayatımda olmayacaktı.

Seray İlga Demirkıran veya Nulla'da olmayacaktım ben artık hiçliğin ta kendisiyim.

Yayın Tarihi 20.04.2026