IKIGAI

'Lise kurgusudur.

Hayatını tek bir amaca adamıştı Umay Yıldız: okumak, öğrenmek ve kendine kusursuz bir gelecek inşa etmek. Disiplini, kararlılığı ve hırsı onu okulun en dikkat çeken isimlerinden biri yapmıştı. Her adımı planlı, her sözü ölçülüydü. Onun için hayat, duygulardan çok hedeflerin peşinden gidilmesi gereken bir yoldu.

Polat Alp Keskin ise okulun basketbol takımının kaptanıydı. Sahadaki liderliği, soğukkanlılığı ve oyuna olan hakimiyetiyle saygı duyulan bir isimdi. Ama onu asıl farklı kılan şey sessizliğiydi. Gereksiz konuşmaz, kimseyle kolay kolay yakınlaşmazdı. Yakışıklılığı ve gizemli tavrı sayesinde okulda oldukça popülerdi; fakat o, bu ilgiyi önemsemeyen, kendi dünyasında yaşamayı tercih eden biriydi.

Bu iki zıt karakterin yolları kesiştiğinde ise ortaya beklenmedik bir gerilim çıktı. İlk karşılaşmaları basit bir an gibi görünse de, kurdukları birkaç cümle bile aralarındaki farkı açıkça ortaya koymuştu. Ukde'nin keskin ve net tavırları, Ecevit'in sessiz ama derin bakışlarıyla çarpışmış; bu kısa diyalog bile içlerinde açıklayamadıkları bir öfke bırakmıştı.

Zamanla bu karşılaşmalar arttı. Her bakış, her söz aralarındaki mesafeyi daha da keskinleştirdi. Anlaşmazlıkları, farklılıkları ve birbirlerine karşı duydukları o karmaşık hisler, yerini açık bir nefrete bıraktı. Okulun en dikkat çeken iki ismi artık sadece başarılarıyla değil, aralarındaki görünmez savaşla da anılıyordu.

Ve böylece, tamamen zıt iki insan farkında olmadan hayatlarının merkezine birbirlerini yerleştirmişti. Belki de bu düşmanlık, sandıkları kadar basit değildi... çünkü bazı hikâyeler nefretle başlar, ama asıl anlamını zamanla bulur.