Finding Camelia
- Reads 105
- Votes 34
- Parts 18
MatureOngoing
Last published Fri, Jun 26, 2026
Kendisi olmaktan vazgeçmeyenlere,
ne kadar zor olursa olsun gerçeğin peşinden gidenlere... Hayat, Camellia için baştan sona bir yalandan ibaretti. Camellia, kenar mahallelerde yaşarken, annesinden alınıp aristokrat bir ailenin oğlu olarak yaşamaya zorlandığında henüz 12 yaşındaydı. Ama sırların ve yalanların altında, gerçek benliğini asla unutmadı. Yeniden gerçek kimliğine kavuşup hayatını geri almak için Camellia mücadele etmeye devam ediyor.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
ARALIK | +18
Bütün şehire korku salmış bir seri katil. Ve o seri katilin kitabını yazan bir kız. Adel hazırlık öğrencisi sessiz, içine kapanık ve zorbalanan bir kızdı. Polis olan ablası ile beraber yalnız yaşayan Adel son bir yıldır sürekli dilden dile gezen seri katile olan merakı sayesinde bir karar alır. Seri katil hakkında bilgi toplamaya ve onun hakkında bir kitap yazmaya başlar. Fakat başına geleceklerden bir haberdir. Kimliğini sakladığını sanan Adel, seri katil tarafından bulunduğunu ve seri katilin hedefi hâline geldiğini bilmiyordur. &&& Gözlerimi ondan ayırmıyordum. Sanki ayırırsam bana zarar verecekmiş gibi hissediyordum. Buz mavisi gözleri üzerimdeydi. Tam karşımda duruyordu. Yüzünde tanınmasını engelleyen maskesi ve siyahlara bürünmüş kıyafetleri onu karanlık gösteriyordu. Gözlerini gözlerimden ayırmaması içimi titretmişti. Daha sonra dudaklarımı aralayacak gücü buldum kendimde ve kısık çıkan sesimle konuşmaya başladım. "Ne istiyorsun benden?" Sesimin kısık çıkması zoruma gitmişti. Onun karşısında ezik duruma düşmek hoşuma gitmemişti. O bir katil olabilirdi ama bana alayla bakmasın istemiştim. Zaten yeterince tiksinen bakışlar üzerimdeydi. O da öyle baksın istemedi anlayamadığım bir tarafım. Sessizce bana bakmaya devam ettiğini gördüm. Kimliğini açık etmemek istemesi normaldi. Sonuçta profesyonel bir katil duruyordu karşımda ve onu şu ana kadar görüp de yaşayabilen tek kişi bendim. Fakat bir anda beni şaşırtarak konuşmaya başladı. Uzun zamandır sesini bir kez olsun bana sunmayan katil ilk defa bir cümle kurdu bana karşı. "Yazdığın katilin ben olduğumu düşünerek yazıyorsun ama benim hakkımda bildiğin hiçbir şey yok." Dirseklerini dizlerine yasladı ve öne doğru eğildi. Ardından bir cümle daha kurdu. "Yazdığın kitaptaki karakter içindeki katilin kelimelere dökülmüş hâli, haberin yok."
Çizgi ile Cümle Arası...
Herkes giderken, bazıları kalır. Loran kalmayı seçti. Çünkü eve dönmek, onun için dinlenmek değil; rol yapmaya devam etmekti. Alira zaten hep kalıyordu. Görünmeden, konuşmadan, çizerek... Bir terasta, gün batımının kimseye ait olmadığı o saatlerde yolları kesişti. Biri susmayı seçmişti, diğeri konuşarak savunuyordu kendini. Loran yüklerinden kaçıyordu. Alira insanlardan. Ama bazen iki kaçış, aynı yerde çarpışır. Bu hikâye; sert cümlelerin arkasındaki kırılganlığı, yalnızlığın bazen en kalabalık yerde hissedildiğini, ve bir yabancının, hiç tanımadan en çok anlayan kişi olabileceğini anlatıyor. Bir teras. Bir gün batımı. İki yalnız insan. Ve ikisinin de haberi olmadan başlayan bir hikâye...Complete
Gölgedeki gerçekler
Zahir'in planı yıllardır devam ediyor; oğlu Ayaz, gizli kimliğiyle Elif'in hayatına girdi. Elif, çaresizce bu oyunun içinde yaşarken beyin tümörüyle mücadele etti ve hayatını kaybetti. Elif'in oğlu Pusat, onu koruyan asker İlker sayesinde hayatta kaldı. Yıllar sonra Pusat ve dedektif Bangu'nun yolları kesişti. Birlikte geçmişin karanlık sırlarını ortaya çıkaracak, intikam ve adalet için mücadele edecekler. Bilmediğim gerçekler bir anda gün yüzüne benim karşıma çıkarsa, ne yapacağımı hiç düşünmedim.
İntikam Ateşi
Küllerin yeniden doğan bir bir kızın intikamını almak istemesiyle büyük bir oyunun içine girmiş olur.
SANRININ GÖLGESİNDE (düzenlenip devam edecek)
Bazı sesler sustuğunda iyileşmiş sayılmazsın.Bazıları sadece daha derine çekilir. Ela, yıllardır bir akıl hastanesinde yaşadığını sanmaktadır.Zamanın nasıl geçtiğini bilmez.Neden orada olduğunu hatırlamaz.Ama bir şeyi hiç unutmamıştır: suçluluk duygusunu.Zihninin içinde yankılanan sesler, ona sürekli aynı cümleleri fısıldar: "Senin yüzünden." Geçmiş, rüyalarla uyanıklık arasında parçalar hâlinde geri döner.Bir sokak.Bir yardım çığlığı.Bir koşu. Ve geri dönülemeyen bir an.Ela anlatır. Ama anlattıkları gerçek midir, yoksa zihninin ona oynadığı son oyun mu? Tanık olduğu şeyler mi onu buraya getirmiştir, yoksa asıl tanıklık etmesi gerekeni hiç görememiş midir? ••• Bize isim vermediler. Numara verdiler. Korkmayı öğrettiler. Unutmayı öğrettiler. Susmayı öğrettiler. İtaat etmeyi öğrettiler. Ama bir şeyi hesaba katmadılar: Hafıza parçaları bir gün birleşir. Unutulanlar daima o kayıp boşlukta savrulmaz. Ve çocuklar büyür. Büyüyen çocuklar büyütüldükleri koşulları unutmaya zorlansalar dahi hatırlarlar. Mevzu ne ölçüde hatırlayabildikleridir.
Karanlığın Varisi
Leyra, kim olduğunu bilmeden yaşadı. Ta ki karanlık onun adını fısıldayana kadar.... Bir dünya...... Yalanlarla kurulmuş. Bir adam.... Koruyucu mu, yoksa felaketmi ? Ve Leyra....... Hatırladıkça anladı ki, bu hikayede en büyük sır onun kendisiydi. Çünkü bazı gerçekler...... hatırlanmak için değil gizlenmek içindir. Yazar:ZAHRA MAHMUDZADA♡
KAN VE KADER 1 (TAMAMLANDI)
Colina Krallığı'nda siyah saçlı doğmak bir lanetti. Ve ben o lanetin yaşayan tek kanıtıydım. Yıllardır saklandığım kulede nefes almaya bile korkarken, bir gece odama yaralı bir yabancı düştü. O andan itibaren de kaderim ikiye ayrıldı. Ya onu ihbar edip kendi hayatımı kurtaracaktım ya da onunkini kurtarıp kendi sonumu hazırlayacaktım. Ama ikimiz de birbirimize dokunduğumuz ilk anda tarihin gövdesini çatlatacak bir savaşın başladığını bilmeyecektik. Bu, lanetli bir prensesle, sırlara sığınan bir yabancının krallıkları yakan, kehanetleri bozan kan ve kader hikâyesiydi.Complete
Psikopat Anne
"Sana defol git dedim." dedi kızarak. Satırla adamın kolunu kesip çöp torbasına koyarken genç kız dehşet içindeydi. "Ne? Ne yapıyorsun?" dedi titreyerek. "Evde benden yemek bekleyen biri var." dedi genç kadın. Sonra da umursamaz bir şekilde omuz silkip "Etin ne kadar pahalı olduğundan haberin var mı senin?" dedi.Complete
İKİ DELİ
"Yavaş yesene kızım! Önünden alan mı var pastayı?" kafamı salladım. "Var, sen! Hayvan gibi herifsin silip süpürürsün sen şimdi bunu!" gülerek kafasını iki yana salladı. "Çocuk gibisin varya, her tarafını çikolata ettin." dedi. Gözlerimi kıstım ve dolu ağzımı umursamadan konuştum. "Sanane oğlum, sanane!" tekrar çevirdim kafamı pastaya. "Birde dudaklarını büzerek konuşma." hah. "Büzersem nolurmuş paşam?" dedim alayla. "Kötü şeyler." Allah Allah. "N'aparsın?" saçlarını geriye attı ve, "Seni bir öperim görürsün." dedi. "Nah öpersin!" dedim ve orta parmağımı gösterttim. "Ateşle oynuyorsun güzelim." meydan okurcasına yüzüne baktım. "En fazla yanarız sıkıntı yok." yarım ağız gülümsedi hafifçe. "Başımın belası." dedi ve saçımı kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Başının tatlı belası?" gülümsedi, gülümsedim. Yaklaştı, yaklaştım. Daha çok gülümsedi, daha çok gülümsedim. Gözlerini kapattı, gözlerimi kapattım. Öptü, öptü- Bi' saniye ölüp geliyorum. ❥ *Dikkat! Hikaye de bağımlılık yapma tehlikesi vardır! Badem şekeri görünce aklınıza Şimal, danone görünce ise Cenk gelecektir! Hikayenin ve karakterlerin bağımlısı olduğunuz zaman sorumluluk kabul etmiyorum!* *Küfür, argo, saçmasapan espriler ve fazlasıyla absürt mizah içermektedir. Sadece gülmek ve eğlenmek için yazılmıştır. Ciddiyet yoktur. Esprilerden tiksinirken birden bire sizde espri yapmaya başlayabilirsiniz. Durduk yere kahkaha da atabilirsiniz! Her şey olabilir yani! Aman dikkat!* *En yüksek derece- Mizah in 1. Teşekkürler.* *Hikaye, 2016 da yazılıp yayımlanmıştır.* *Tüm hakları danone de saklıdır.* ❥Complete
WHEN NİGHT COMES | texting
mamihlapinatapai: Sende ne diye kayıtlıyım? siz: Mamihlapinatapai. mamihlapinatapai: Bu ne demek? siz: Seninle ben, yani biz, siz: Bu kelimenin karşılığıyız canımın içi. 𝟏𝟓'𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐲𝐚𝐫 𝐬𝐞𝐯𝐝𝐢𝐦 𝐝𝐞 𝐬𝐞𝐳𝐝𝐢𝐫𝐦𝐞𝐝𝐢𝐦 𝐞𝐥𝐥𝐞𝐫𝐞. Karantina döneminin sona ermesiyle uzun süredir ara verdiği eğitim hayatına dönen Ebrar Alin Alamir, şehrin en iyi okulunda okumaya hak kazanmıştır. Okula başladığında, kendi içinde gömdüğü bir sırrın filizlenmesiyle ortaya çıkan kimlik karmaşasını atlatabileceğini uman Ebrar, düşmanın kendisini mat ettiğinden habersizdir. 🖤 When night comes, everything's changed. Except your place in my chest. Gece geldiğinde, her şey değişir. Göğsümdeki yerin hariç. Mamihlapinatapai: her iki tarafın da arzuladığı ancak yapmaya çekindiği bir şeyi yapmayı teklif etmesini umarak birbirlerine bakmak, demek. Hikayemin her bir detayı, şahsıma aittir. Bu isimde ilk kitaptır. İçinde küfür, argo, şiddet ve cinsellik bulunur. 18 yaş ve üzerine hitap etmektedir.
Bütün şehire korku salmış bir seri katil. Ve o seri katilin kitabını yazan bir kız. Adel hazırlık öğrencisi sessiz, içine kapanık ve zorbalanan bir kızdı. Polis olan ablası ile beraber yalnız yaşayan Adel son bir yıldır sürekli dilden dile gezen seri katile olan merakı sayesinde bir karar alır. Seri katil hakkında bilgi toplamaya ve onun hakkında bir kitap yazmaya başlar. Fakat başına geleceklerden bir haberdir. Kimliğini sakladığını sanan Adel, seri katil tarafından bulunduğunu ve seri katilin hedefi hâline geldiğini bilmiyordur. &&& Gözlerimi ondan ayırmıyordum. Sanki ayırırsam bana zarar verecekmiş gibi hissediyordum. Buz mavisi gözleri üzerimdeydi. Tam karşımda duruyordu. Yüzünde tanınmasını engelleyen maskesi ve siyahlara bürünmüş kıyafetleri onu karanlık gösteriyordu. Gözlerini gözlerimden ayırmaması içimi titretmişti. Daha sonra dudaklarımı aralayacak gücü buldum kendimde ve kısık çıkan sesimle konuşmaya başladım. "Ne istiyorsun benden?" Sesimin kısık çıkması zoruma gitmişti. Onun karşısında ezik duruma düşmek hoşuma gitmemişti. O bir katil olabilirdi ama bana alayla bakmasın istemiştim. Zaten yeterince tiksinen bakışlar üzerimdeydi. O da öyle baksın istemedi anlayamadığım bir tarafım. Sessizce bana bakmaya devam ettiğini gördüm. Kimliğini açık etmemek istemesi normaldi. Sonuçta profesyonel bir katil duruyordu karşımda ve onu şu ana kadar görüp de yaşayabilen tek kişi bendim. Fakat bir anda beni şaşırtarak konuşmaya başladı. Uzun zamandır sesini bir kez olsun bana sunmayan katil ilk defa bir cümle kurdu bana karşı. "Yazdığın katilin ben olduğumu düşünerek yazıyorsun ama benim hakkımda bildiğin hiçbir şey yok." Dirseklerini dizlerine yasladı ve öne doğru eğildi. Ardından bir cümle daha kurdu. "Yazdığın kitaptaki karakter içindeki katilin kelimelere dökülmüş hâli, haberin yok."
More detailsContent Guidelines