Karanlıktaki Zambak

Helin karanlıktan korkuyordu.

Çünkü karanlık ona geçmişini hatırlatıyordu.
İhaneti. Kırılmış güveni. Ve zihninde açılan o derin yarayı...

Bir zamanlar sevdiği adam tarafından aldatılmak, Helin'in hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi.
Artık gerçek ile zihninin oyunları arasındaki çizgi bazen siliniyordu.

Tam her şeyin karanlığa gömüldüğünü düşündüğü anda karşısına biri çıktı.

Gücün, sırların ve gölgelerin adamı.

Aras Eymen.

Soğuk, gizemli ve tehlikeli...
Karanlık onun evi gibiydi.

Bir mafya dünyasının içinde büyümüş, aynı zamanda kendi markasınında tasarımcısı.

Helin karanlıktan kaçıyordu.
Aras ise karanlığın ta kendisiydi.

Peki karanlıktan korkan bir zambak,
karanlığın içinde yaşayan bir adamın yanında gerçekten yaşayabilir mi?

Yoksa bazı çiçekler...
yalnızca karanlıkta açmak için mi vardır?