KIRIK ANAHTAR

"Evlendin..." dedi.

"En büyük pişmanlığım," dedim.

"Çocuğun var," dedi.

"Beni hayata bağlayan son dal." dedim.

Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."

"Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."

Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı.

Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki?

"Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı," dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu.

"Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı..."

**
Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir'e aşık olan bir kız değildi.

Büyümüştü...

Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı.

Savaş Özdemir ise...

Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.