The CEO Who Hates Me"

Sa unang araw ko pa lang sa kumpanya... naramdaman ko na agad ang galit niya.

Isang malamig na tingin lang mula sa kanya, parang kayang durugin ang buong pagkatao ko.

Si Adrian Villareal-ang CEO na kinatatakutan ng lahat. Gwapo, mayaman, at makapangyarihan. Para sa ibang babae, siya ang pangarap. Pero para sa akin... siya ang bangungot na araw-araw kong hinaharap.

Hindi ko alam kung ano ang ginawa kong kasalanan.

Hindi ko siya kilala.

Hindi ko siya nakaaway.

Hindi ko man lang siya nakausap noon.

Pero sa tuwing magkikita kami, parang gusto niya akong mawala sa mundong ito.

"Ayaw ko siyang makita sa harap ko."

Iyon ang unang sinabi niya tungkol sa akin... sa harap mismo ng buong opisina.

Napahiya ako. Nasaktan. Pero pinili kong manahimik. Kailangan ko ang trabahong ito para sa pamilya ko.

Kaya kahit araw-araw niya akong pinapahirapan-mga utos na halos imposible, mga salitang parang kutsilyong tumatama sa puso-tinitiis ko.

Hanggang sa dumating ang araw na nagbago ang lahat.

Isang aksidenteng hindi dapat mangyari.

Isang lihim na matagal nang nakabaon sa nakaraan.

At doon ko nalaman ang dahilan kung bakit galit na galit sa akin ang CEO.

Hindi dahil sa trabaho.

Hindi dahil sa pagkakamali.

Kundi dahil sa isang taong pareho naming hindi kayang kalimutan.

At mula sa araw na iyon... ang galit niya sa akin ay naging isang bagay na mas mapanganib-

Isang damdaming hindi namin kayang pigilan.