Mi amor por Abascal
- LECTURAS 9
- Votos 0
- Partes 1
Contenido adultoContinúa
Última publicación mié, mar 25, 2026
Me llamo Pedro Sanchez, soy el presidente de Morolandia y femboy a escondidas (el favorito de Abascal)
Tengo sida y esta es mi hisotria:
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
순수한 사랑
애정
"رد پای تو"kookmin"
💜رد پای تو💜 💜Your footprints💜 جیمین و جونگکوک، عاشقایی که انگار دنیا فقط برای اونا ساخته شده بود....از اون عشقایی که نفس به نفس، جان به جان، برای هم بودن....اونا با هم قول دادن که حتی مرگ هم نتونه بینشون جدایی بندازه.....اما سرنوشت، همیشه بیرحم ترین نویسندست.... در یک شب بارونی، وقتی همه چیز عاشقونه پیش میرفت، اتفاقی مرموز و تلخ باعث میشه جونگکوک دچار حادثهای بشه و حافظش رو از دست بده....وقتی چشماشو باز میکنه، نه تنها عشقش رو نمیشناسه، بلکه حتی نگاهش هم دیگه هیچ احساسی به جیمین نداره....برای جونگکوک، جیمین حالا فقط یه غریبست... و چه چیزی دردناکتر از اینکه عشقِ زندگیت، فراموشت کنه؟ ❌ادامه سناریو توی پارت اول کرکترها❌ ژانر:امگاورس،عاشقانه،کمدی،درام،انگست،امپرگ،اسمات کاپل ها:کوکمین....تهگی...نامجین....جیهوپ و..... بقیه کاپلا سوپرایزه از رو هشتکا بفهمین🤭🫰🏻 ❌این فیکشن ورژن یونمین هم گذاشته شده❌ #bts#exo#yoonmin#txt
{wife of kim tae hung}
{بەخێربێیت بۆ جەھەنەمە کەت ...... من ھەڵە بووم ...... درۆم لەگەڵمەکە..... باجی ئەمە دەدەیتەوە تــای ..... بگەڕێوە ........تکایە} . . . . . . {وەرگیراوە }
بدون مرز
داستان جوانی است که در اوج ناامیدی به خلوت پناه می برد و در اشتیاق مرگ چنان به زلالی روح میرسد که دنیایی متفاوت از دنیای ما می آفریند.Concluida
داستان ترسناک
--- باران از عصر شروع شده بود. بارانی سنگین، خفهکننده، از آنهایی که خیابان را خالی میکنند. آرمان تاکسی گرفته بود تا به خانه برگردد، اما راننده وسط راه گفت: «جاده اصلی بستهست. از کوچه پشتی میبرمت.» کوچه باریک بود. تاریک. چراغهای خیابان یکی در میان خاموش بودند. وقتی تاکسی ایستاد، آرمان تازه فهمید این مسیر را نمیشناسد. «اینجا که خونه من نیست.» راننده فقط به آینه نگاه کرد. لبخند زد. «پیاده شو. رسیدی.» قبل از اینکه آرمان چیزی بگوید، درها قفل باز کردند. بوی نم و خاک خیس کوچه را پر کرده بود. تاکسی رفت. آرمان گوشیاش را درآورد. آنتن نداشت. تنها نور، چراغ زرد و لرزان بالای دری چوبی بود. دری که انگار سالها باز نشده بود. صدایی آمد. تق… تق… از پشت سرش. برگشت. کسی نبود. باز… تق… تق… این بار نزدیکتر. قلبش تند زد. «کیه؟» پاسخی نیامد. دستگیره در چوبی آرام تکان خورد. آرمان خشکش زد. در، با نالهای آرام باز شد. داخل، تاریکی مطلق بود. اما چیزی در آن تاریکی نفس میکشید. نفس… سنگین… آهسته… آرمان عقب رفت. صدایی درست کنار گوشش زمزمه کرد: «بالاخره برگشتی…» یخ زد. صدا از داخل خانه نبود. از پشت سرش بود. چرخید. هیچکس. اما سایهاش روی زمین… تنها نبود. یک سایه دیگر کنار سایهاش ایستاده بود. و آرام… آرام… به سمت او خم شد.
The gray man
من مرد خاکستری بودم
Pautas de Contenido