Porselen Zambak

sevgisizliğin iliklerime kadar işlenmesi ile uçurum en ucundayken kurtulmayı asla bekleyemezdim. Yaşamayı seçmek, kendime ve kardeşime bir hayat kurmak ve en çokta '𝘪𝘯𝘵𝘪𝘬𝘢𝘮' için yaşıyordum.
Ellerime bulaşan kirli kanı temizlemek ve beni parça parça yok eden kişiyi ölümün en acılısına sürüklemekti tek derdim.
Beni her gün öldüren, ruhumu kirletmiş insanları asla affetmeyecektim.
Gözleri kan bürümüştü. Artık bu yoldan ne çıkış vardı, ne de dönüş. Ya bir çıkmaza girecek ya da o çıkmazı yok edecektim.