BERDEL 18+
- Reads 364
- Votes 27
- Parts 7
Ongoing
Last published Sun, Apr 12, 2026
"BIRAKIN SİLAHLARI!"
Babamın sesi...
Avluda yankılandı.
Herkes bir anda dondu.
Ben bile...
"Bu kan... berdelle kapanacak."
Dünya bir anlığına sustu.
Sanki kulaklarım uğuldadı.
"Ne...?" diye fısıldadım, ama sesim bile çıkmadı doğru düzgün.
Bu kelime...
ölümden beterdi.
Yavaşça babama döndüm.
"Baba..." dedim, sesim titriyordu artık,
"sen ne diyorsun?"
Ama o bana bakmadı bile.
Gözleri Mirza'daydı.
"Senin kız kardeşin..." dedi ağır ağır,
"ateşin namusudur"
Bir an durdu.
Sonra...
beni işaret etti.
"Benim kızım da... sende olacak"
All Rights Reserved
#226
hanımağa
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tutsak Gelin 18+
Sultan Hanım aynanın karşısında ipek fularını düzeltirken hizmetçiye seslendi. - "Miran'ı çağır. Derhal gelsin." Kadının sesi her zamanki gibi net, kararlı ve emreder tondaydı. Kısa bir süre sonra kapı sertçe açıldı. Miran, siyah gömleğinin kollarını sıvamış, yüzünde öfke ve yorgunluk karışımı bir ifadeyle içeri girdi. - "Ne var şimdi anne? Yine hangi saçmalığın peşindesin?" Sultan Hanım gülümsedi. - "Otur Miran." - "Oturmayacağım. Lafını söyle de gideyim." Kadın başını eğdi, masasındaki zarftan bir evrak çıkardı ve oğlunun önüne koydu. - "Bu... nişan töreninizin davetiyesi." Miran bir an olduğu yerde dondu. Ardından kahkaha attı-acı bir kahkahaydı bu. - "Sen kafayı mı yedin? Ne saçmalıyorsun sen? Hangi nişan? Kimle?!" Sultan Hanım zarafetine gölge düşürmeden cümleye devam etti. - "Adı Su. 18 yaşında. Sessiz, sakin, edepli bir kız. Ailesi bizim eski dostlarımızdan. Son zamanlarda biraz dara düştüler... Biz de yardım ettik tabii. Ama boşuna değil. Karşılığında kızlarını istedik. Ve evet, verdiler." Miran yumruğunu sıktı, gözleri öfkeyle parladı. - "Yani sen... bir aileye para verip onların kızını bana mı aldın? Satın mı aldın o kızı?! Bu iğrençliğinle beni de mi bulaştıracaksın anne?!" - "Sakin ol Miran. Aileni düşün. Adını, soyadını. Bu kız senin için en doğrusu. Hem... küçüklüğünden beri seni görmüş, tanımış. Ailesi seni yüceltmiş. Bizim gibi bir aileye gelin olmak her kıza nasip olmaz." Miran öfkeyle arkasını döndü, ama kapıya yürüyemedi. - "Sana son kez söylüyorum anne. Ben. O. Kızla. Evlenmeyeceğim." - "Evleniyorsun, Miran. Bir hafta sonra nikahın var. O kız bu eve gelin gelecek. İstesen de istemesen de." Miran, kapıya yönelmeden önce son bir bakış attı. - "O kız da senin kadar suçlu. Para için buraya gelen birinin ne masumluğu kalır, ne saygınlığı. Benim için
Taş Konak
Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪
Miran Ağanın gelini 18+
Miran arkasına dönmeden yürümeye başladı. "Gel," dedi yalnızca. Avşin sessizce peşinden gitti. Ayakları taş zemine çarpıyor ama sesi çıkmıyordu sanki. Her adımda biraz daha kaybolduğunu hissediyordu. Odasına geldiğinde durdu. İçeri geçti. Yatak, bir dolap, sade bir halı... Ve soğuk. Hiçbir yer sıcak gelmiyordu. Miran kapının eşiğinde durmuş, gözlerini kıza dikmişti. "Burası senin odan. Benim odam başka. Bu evde bana soru sorma. Gözünü eğme. Bana bakarken korkma da, sevgi de bekleme. Seni istemedim. Seni sevmedim. Seni almadım. Sadece bu kan dursun diye geldin buraya. Unutma." Avşin gözlerini kaçırmadı. Dudakları titredi. Ama cevap vermedi. Miran bir adım daha yaklaştı. "Burada ezilmemek istiyorsan kuralları öğren. Hizmetçiye karışma. Söz söyleme. Evde bana ait olan hiçbir şeye dokunma. Bugün dinlen. Yarın işler başlar." Sonra arkasını döndü ve odadan çıktı. Kapı kapanınca oda daha da karanlık oldu. Avşin, yatağın kenarına oturdu. Ellerini kucağında birleştirdi. Ellerine baktı. Bu ellerle neye tutunacaktı? Kime dokunacaktı? O gece, gözyaşlarını içine akıtarak yastığa başını koydu.
Urfa Gelini / Texting
"Anne ben okula gidiyorum" "Okuldan gelince sana çok güzel bir haberimiz var" dedi babam. Babam iki elinide birbirine sürttüğüne göre çok kötü bir haberin olacağını düşünüyordum. Ama babamın tabiriyle iyi bir haberse benim cehennemi yaşacağıma işaretti. "Tamam" dedim evden çıktım. Yüzüm düşmüştü babam öyle bir şey dediği zaman ya ben yanıyordum yada abim. Abim yanmamıştı bu hikayede Korkmaz Ailesinin kızıyla evlenmişti. Bir erkeğe göre istemediği biriyle evlenmek cennetti. Çünkü o kızı ne kadar sevmese bile bir başkasıyla birlikte olunca erkeklerde belirgin olan bir şey yoktu. Ama iş kadınlara gelince ya hamile kalırdın yada o cehennemde yanardın.Complete
berdel töre +18
Kızımız abisi yüzünden mardinin en güçlü ve sözü geçen aşiretinin ağası olan en yakın arkadaşının abisiyle berdel ile evlenirse şimdiden iyi okumalarComplete
AYLA (Töre)
Töreye kurban giden bir genç kız, Ona tutulan bir adam. Peki.. Ya berdel bozulursa ----- Tüm haklar şahsıma aittir.. Kopyalamada gereken Yapılacaktır.. ~Kapak tasarımları yazara aittir~Complete
ARSLAN AĞA
O hayalleri olan bir genç kızdı. Hayallerini çalmışlardı. Almila Beliz Ayyüce mutlu değilken Arslan Kılıçsoy hayatında hiç bu kadar mutlu olmamıştı. Çünkü 2 yıldır sevdiği kadın ile evlenmişti. Mardin'in sahibi ve en acımasız ağası sonunda sevdiği kadını yanına, kolları arasına almıştı. Geriye sadece Almila'nın onu sevmesini beklemek kalmıştı... Almila Beliz Ayyüce=18 Arslan Kılıçsoy=27 Yaş farkı vardır! +18 unsurlar bulundurur! Kuma yoktur! ARSLAN AĞA adlı ilk ve tek kurgudur. (Bebeklerim alıntıyı bölümler ilerledikçe koyacağım buraya) Zorla evlilik🥇/05/03/2025 Ağa🥈/08/03/2025
KUMA 18+
Baran anlatıyor... O geceyi ömrüm boyunca unutmayacağımı biliyordum. İçimde koca bir yangın vardı. Odama girdiğimde, içimdeki öfke, çaresizlik ve utanç birbirine karışmıştı. Bu gece benim gecem değildi. Yıllardır kalbimi, ömrümü, sevgimi verdiğim Alev'den başka bir kadınla aynı yatağa girmek zorundaydım. İstemiyordum... Allah biliyor ya, bu evlilik benim için değildi. Benim annemle babamın, soyumu sürdürme hırslarının eseri idi. Odanın köşesinde, bembeyaz gelinliğiyle küçücük bir kız oturuyordu. Delal... Daha on sekizinde. Babası tarafından satılmış, benim yatağıma zorla gönderilmişti. Başını kaldırıp bana bakmaya korkuyordu. Gözlerinde tedirginlik, dudaklarında sessiz bir dua vardı sanki. Benim içim parçalanıyordu. Benim kalbim Alev'teydi. Ama şimdi bu kıza dönüp, başka bir şey yapmak zorundaydım. Yavaşça yanıma yürüdüm. Sesim titriyordu, içimdeki kırgınlığı gizleyemedim. "Bak Delal..." dedim, gözlerimin içine bakmaya bile utanırken. "Bu geceyi unutma. Ben seninle sadece çocuk için birlikte olacağım. Kalbim, yüreğim, sevgim... onlar Alev'in. Sen bunu baştan bil."![BERDEL NARİN-İ [töre] • |+18|](https://img.wattpad.com/cover/385675972-256-k804070.jpg)
BERDEL NARİN-İ [töre] • |+18|
{+18} Yetişkin unsurlar içeren bir hikayedir. *** Bir insan kendi kaderine ne kadar karşı koyabilir? Ya doğduğun ev, adını koymadan hayatını da yazdıysa? Ya susman, bir ailenin huzuru sayıldıysa? Ya 'kan dökülmesin' diye bir kızın kalbi gözden çıkarıldıysa? "Bir gün abin eve, en büyük aşiretin kızıyla gelirse bu ne demek olur?" "Berdel olur." "Peki ya o kız sen olursan?" *** Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. Karakterler, olaylar ve mekânlar kurgudan ibarettir. Gerçek kişi ya da yaşanmışlıklarla benzerlik göstermesi tamamen tesadüftür. Şahsıma aittir. Lütfen emeğe saygı. Tüm hakları saklıdır.
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
Sultan Hanım aynanın karşısında ipek fularını düzeltirken hizmetçiye seslendi. - "Miran'ı çağır. Derhal gelsin." Kadının sesi her zamanki gibi net, kararlı ve emreder tondaydı. Kısa bir süre sonra kapı sertçe açıldı. Miran, siyah gömleğinin kollarını sıvamış, yüzünde öfke ve yorgunluk karışımı bir ifadeyle içeri girdi. - "Ne var şimdi anne? Yine hangi saçmalığın peşindesin?" Sultan Hanım gülümsedi. - "Otur Miran." - "Oturmayacağım. Lafını söyle de gideyim." Kadın başını eğdi, masasındaki zarftan bir evrak çıkardı ve oğlunun önüne koydu. - "Bu... nişan töreninizin davetiyesi." Miran bir an olduğu yerde dondu. Ardından kahkaha attı-acı bir kahkahaydı bu. - "Sen kafayı mı yedin? Ne saçmalıyorsun sen? Hangi nişan? Kimle?!" Sultan Hanım zarafetine gölge düşürmeden cümleye devam etti. - "Adı Su. 18 yaşında. Sessiz, sakin, edepli bir kız. Ailesi bizim eski dostlarımızdan. Son zamanlarda biraz dara düştüler... Biz de yardım ettik tabii. Ama boşuna değil. Karşılığında kızlarını istedik. Ve evet, verdiler." Miran yumruğunu sıktı, gözleri öfkeyle parladı. - "Yani sen... bir aileye para verip onların kızını bana mı aldın? Satın mı aldın o kızı?! Bu iğrençliğinle beni de mi bulaştıracaksın anne?!" - "Sakin ol Miran. Aileni düşün. Adını, soyadını. Bu kız senin için en doğrusu. Hem... küçüklüğünden beri seni görmüş, tanımış. Ailesi seni yüceltmiş. Bizim gibi bir aileye gelin olmak her kıza nasip olmaz." Miran öfkeyle arkasını döndü, ama kapıya yürüyemedi. - "Sana son kez söylüyorum anne. Ben. O. Kızla. Evlenmeyeceğim." - "Evleniyorsun, Miran. Bir hafta sonra nikahın var. O kız bu eve gelin gelecek. İstesen de istemesen de." Miran, kapıya yönelmeden önce son bir bakış attı. - "O kız da senin kadar suçlu. Para için buraya gelen birinin ne masumluğu kalır, ne saygınlığı. Benim için
More detailsContent Guidelines