"BIRAKIN SİLAHLARI!"
Babamın sesi...
Avluda yankılandı.
Herkes bir anda dondu.
Ben bile...
"Bu kan... berdelle kapanacak."
Dünya bir anlığına sustu.
Sanki kulaklarım uğuldadı.
"Ne...?" diye fısıldadım, ama sesim bile çıkmadı doğru düzgün.
Bu kelime...
ölümden beterdi.
Yavaşça babama döndüm.
"Baba..." dedim, sesim titriyordu artık,
"sen ne diyorsun?"
Ama o bana bakmadı bile.
Gözleri Mirza'daydı.
"Senin kız kardeşin..." dedi ağır ağır,
"ateşin namusudur"
Bir an durdu.
Sonra...
beni işaret etti.
"Benim kızım da... sende olacak"
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang