Teoman'ın Tutku'su
- Reads 2,219
- Votes 165
- Parts 16
MatureOngoing
Last published Sun, Aug 9, 2026
Mahallenin en işlek yerlerinden biri olan, sokağın sonundaki tamirhaneye bakıyordum. Sadece erkeklerin değil kadınlarında sıkça uğradığı bir yerdi. İşi olan, olmayan buradaydı. Tamirhanenin çaprazındaki sokak lambasının direğine yaslanmış onu izliyordum.
Elbette kadınların buraya sıkça uğramasının sebebi oydu. Teoman. Birçok kadının hayallerini süslüyordu.
Tabi ki benim de.
Peki hislerimin karşılığını alacak mıydım?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Ne Abisi Be!
Baran: Çünkü kardeşimin kardeşisin Ahu. Abin sayılırım ben senin. Ahu: NE ABİSİ BE!
ZEHİRLİ BAL (+18)
Aynı evde iki yabancı, bir yasak, binlerce yalan. Hazel için Korhan, ablası Mina'nın hayallerini süsleyen adam, evin damadıydı. İki aile, belli sebeplerden ötürü aynı çatının altında yaşamak zorundaydı. Dışarıda bir hayat kurtulmaya çalışılırken, içeride büyük bir ihanet ilmek ilmek işleniyordu.
YAĞMUR DURDUĞUNDA
Bu bir ikinci şans hikâyesi değil. Bu, zamanında seçilemeyen bir insanın yıllar sonra vicdanda nasıl büyüdüğünün hikâyesi. Yiğit başarıyı seçti. Yağmur onurunu. Hayat ikisine de istediklerini verdi. Ama bazı kazanımlar, kayıpların yerini tutmaz. Ve bazı yüzleşmeler, kaç yıl geçerse geçsin kapıyı çalar. -Bölümler her cuma aksamadan gelecektir.-
ÖZEL ASİSTAN (+18)
"Bütün gece yanımdan ayrılmayacaksın." Parmakları hâlâ çenemdeydi. Dokunuşu o kadar hafifti ki... Ama içimde bıraktığı etki, en sert fırtınadan bile güçlüydü. Gözlerimi ondan ayıramıyordum. "Neden?" Onun da bakışları bir an bile gözlerimden ayrılmadı. Parmakları yavaşça çenemden, yanağıma kaydı. Başparmağı usulca elmacık kemiğimin üzerinde dolaşırken derin bir nefes verdi. "Bu elbiseyi seçtiğimde, sana bu kadar yakışacağını tahmin etmemiştim." Vücudum tamamen kendini ona bırakmaya hazırlanırken, tebessüm ederek kafamı ona yakınlaştırdım. "Şimdi pişman mı oldun?" Bakışları dudaklarıma yöneldiğinde aynı zamanda keskinleşmişti. "Pişman değilim." Dedi hızla. Yakınlığı ve kısık çıkan sesi, kasıklarıma saplanıyordu resmen. "Sadece..." dediğinde benim de bakışlarım dudaklarına kaydı. "Bu gece kendimi fazlasıyla sabretmek zorunda hissedeceğim." Kalbim göğsüme sığmıyordu. Dudaklarımı aralayıp nefesimi verdiğimde, daha fazla dayanamayıp dudaklarına yapıştım.
Hepsi Onun Yüzünden
Elimin tersiyle gözlerimdeki yaşları silerken önümdeki taşları tekmeliyordum. "Hepsi." "Onun." "Yüzünden." "Kimin yüzündenmiş?" Arslan'ın sesini duyduğumda duraksadım. Arkamı döndüm. Burnumu içime çektim. "Ne işin var burada?" Elindeki market poşetini sallarken sağa sola bakındı. Araba gelmediğinden emin olduktan sonra karşıya geçti. "İşim sensin." "Git başımdan." Yoluma devam edecekken Arslan kolumu yakaladı. "İpek dinlemelisin." "Çek elini kolunu! BİR TANE VURACAĞIM ŞİMDİ ALNINA!" Kolumu çekmeye çalıştım. İzin verdi. Üstelik diğer elini de belime doladı. Market poşeti bacağıma çarptı. ULAN O KADAR SENE BENİ DÜŞERKEN TUTMAYA İŞE YARAMAYAN KASLARIN ŞİMDİ Mİ ETKİSİNİ GÖSTERİR OLDU!![Mezbaha. [DÜZENLENECEK.]](https://img.wattpad.com/cover/319961048-256-k49391.jpg)
Mezbaha. [DÜZENLENECEK.]
"O Don Ritchie işte. Kendini onun yerine koyuyor. Odasındaki daktilo takımıyla, kağıtları görmüşsündür. Her avının hikayesini kendi kaleme alıyor. Ne olacağını hep önceden sezip yazıyor." Her söylediği yeni şeyle şok oluyordum. "Sen tüm bunları nereden biliyorsun?" Sigarasını dumanı yüzüme vururken masanın üstünden bir dal da ben aldım. Ne çabuk kabullenmiştim bir bebeğimin olmadığını. "O seni izlerken bende onu izledim, uzun bir süre. İlk başta hep takip ediyor, sadece gözlemliyor. Sonra kurguya döküp yazıyor. Daha sonra da kurgularında verdiği hayatların kalemini kırıyor." Sigaramın dumanı beni tüketti. "Nasıl peki, nasıl hala yakalanamadı?" Bu sefer nefesini sinirle verdiğini hissettim. "İntihar etmek isteyen insanları bu yüzden seçiyor. Bir yerlerde ölü bulunan bedenler ve ölmek istediğini söylediğine tanık olan birkaç tanık. Sonra dosya kapanıyor." Histerik bir kahkaha attığında ona doğru döndüm. Pusat ağlıyordu. Onun gözbebeklerine çaresizlik bulaşmıştı. "Güya adalet var, sikerim adaletini. Adalet hiç bir zaman olmadı. Dosyalar hep kapandı. Gerçekler hiçbir zaman gün yüzüne çıkmadı. Gözyaşları dinmeyen bu bedenler varolduğu sürece adaletin varlığı baki kalacak." Tekrar güldü. Bu sefer acıyla. "En kötüsü de ne biliyor musun? Üzerime binbir hevesle geçirdiğim bu meslekten utanıyorum artık." Biz özgürlük adı altında ayaklanan bedenlerin tutsaklıklarından ibaret bir toplumduk. not|kurgumda yetişkin içerikler mevcuttur.Complete
GÖZTEPE MAHALLESİ
ben ona senelerdir abi diyordum. bu nasıl olabilirdi. Mahallelinin gurur duyduğu doktor oldu diye bizim de fazlasıyla sevindiğimiz Yiğit abi bana mı aşıktı. Bana! Hayretler içinde karşımda herkesin içinde bana aşkını ilan eden adama baktım. Herkes bizi izliyordu. ben ne diyecektim ne tepki göstermeliydim? Daha yirmi yaşındaydım ve karşımdaki yirmi sekiz yaşında ki doktor yiğit abi bana aşkını bağıra çağıra ilan ediyordu.
𝐁𝐢𝐡𝐭𝐞𝐫 / 𝚃𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐 (+18)
0542******* İncecik, dövmeli ellerinin üzerimde gezinmesi.. Ne kadar çok isterdim tahmin edemezsin. ------ Kitabımda yetişkin içerik sıkça yer alacaktır.
Kara Perşembe
Asaf Karslıoğlu geliyordu. Çocukluğum, gençliğim, ilk aşkım, ilk sevgilim, bir zamanlar hayatım dediğim adam geliyordu. Yıllar önce mahallemizin o uçarı kaçarı delikanlısı, yiğit ve akıllı, bana dünyaları vermiş ama sonrasında da acımasızca mutluluğumu ve hayallerimi elimden almış adam geliyordu. Abimin katili bana geliyordu.
GÖNÜL İHLALİ -Yarı Texting-
Güzelliğiyle mahallede nam salmış Feride ve abisinin yakın arkadaşı Alparslan Demir. Aşk her şeyi aşabilir mi? Okuyup beraber öğreneceğiz. *** "Peki Sergen?" Güldüm. Gerçekten Sergenden mi kıskanıyordu? "Arkadaşım." Hımlayıp sormaya devam etti. "Abin güvenilir dedi?" "Öyle çünkü." Bakışları kararırken çenemde ki eli sertleşti "Derken?" "Sergen beni kıskanacağın son insan falan." Ellerim boynunu sararken "hem boşver sen başkalarını. Bana odaklan." Mest olmuş gibi bakarken kıkırdayıp kucağındaki yerimi sabitledim. Hareket etmemle kasılırken boğuk bir sesle "Hareket etme." Dedi Masum bir bakış atıp "Niye ki?" Gülüp dilini dudağında gezdirdi. "Beni delirtmeye bayılıyorsun dimi?" Başımı sallayıp "Çokk." Dedim ve kendimi altımdaki sertliğe bastırdım. Parmak uçları boynuma batarken kafasını yana eğip üzerinde duran vücudumu süzdü. Kucağında oturmaktan kısalmış şortum ve askıları düşen üstümle karşısındaydım. Kendini bana iterken anlık gelen baskıyla inledim. "Ahh" Sesime dayanamıyormuş gibi dudaklarıma atıldı. Sert bir öpücük bırakıp geri çekildi. Beni kaldırıp kenara bıraktı daha sonra da ayağa kalktı. Bakışlarım alt tarafına düşerken gördüğüm kabarıkla dilimi dudaklarımda gezdirdim. Bakışlarımı fark edip "Merak ediyorsun değil mi?" Yüzüne bakıp geri orasına baktım. "Çok." Hırıltılı bir nefes verip, üzerime eğildi. "Korkma ama." Bi kaşım havaya kalktı. "O kadar diyorsun?" Cüretkar tavrımla bir an duraksadı. Sanırım böyle bir Feride beklemiyordu. Ne yalan söyleyeyim bende beklemiyordum. ***** Kitap editlerinini instagram sayfamda paylaşıyorum. Ordan da ulaşabilir ve destek olabilirsiniz. Ig: ravenqw0 Tt:ravenqw0_0
Baran: Çünkü kardeşimin kardeşisin Ahu. Abin sayılırım ben senin. Ahu: NE ABİSİ BE!
More detailsContent Guidelines