VEDA MEKTUBU

VEDA MEKTUBU

  • WpView
    Reads 1
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Apr 16, 2026
On yıl önce bir kapı kapandı, bir şehir terk edildi ve bir aşk asfalta gömüldü..." ​Aden Çelik, hayata karşı ördüğü duvarların arkasında, İzmir'in arka sokaklarında rüzgarla yarışarak hayatta kalan bir kadın. Babasız büyümüş, annesi tarafından terk edilmiş ve tek sığınağı olan o büyük aşkı on yıl önce bir gecede kaybetmiş... Şimdi ise tek bir kuralı var: Kimseye güvenme, asla arkana bakma. ​Baran Ural Karahan, geçmişin karanlık gölgelerinden ve katil bir babanın mirasından kaçıp İzmir'e sığındığında, tek derdi hayatta kalmaktı. Ama kaderin onun için başka planları vardı. On yıl önce yarım kalan o hesaplaşma, motorların kükrediği bir yarış pistinde, metalin metale çarptığı o kaza anıyla yeniden alevleniyor. ​Pistin tozuna karışan sadece kan değil, on yıllık devasa bir sessizlikti. ​Aden'in yatağının altında sakladığı, mühürlenmiş o kırmızı kutuda ne var? Bartu, neden Aden için dünyayı yakmaya hazır? Beyaz saçlarının altında derin yaralar saklayan İris, abisinin karanlık oyunlarından kurtulabilecek mi? Ve Ulaş, Poyraz, Lavin, Yaman... Her biri kendi geçmişinin enkazı altında kalmış bu ekip, yaklaşan fırtınaya karşı bir arada durabilecek mi? ​İzmir'in imbat rüzgarı bu kez serinletmeyecek; saklanan tüm sırları birer birer gün yüzüne çıkaracak. Çünkü bazı sırlar, asfalta gömülemeyecek kadar ağırdır.​ "Sen gittiğinde ben sadece seni kaybetmedim Baran; ben her şeyimi o kapının eşiğinde bıraktım. Şimdi sakın geri dönüp o enkazı kaldırmaya çalışma, altında kalırsın."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)
  • ÇAKMA MAFYA//TEXTİNG
  • Nazar Eyle
  • KOCAMI AYARTIRKEN
  • Yağmurları Sev | Gerçek Ailem
  • KANLI AŞK//TEXTİNG
  • KUYU (+18)
  • İLK ÖPÜCÜK || TEXT

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines