We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Vebal Bahçesi

Vebal Bahçesi

  • WpView
    Reads 1
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Mar 28, 2026
WpInfo
Non-Fiction
Bazı bahçeler çiçek açmak için değil, günahları gömmek için sulanır. On yıl önce bir okulun dilsiz koridorlarında yankılanan o son çığlık, bugün bu şehrin en dokunulmaz isimlerinin uykularını bölüyor. Kimisi hiç işlemediği bir günahın bedelini annesinin yasak aşkıyla öderken, diğeri nefret ettiği bir tahta oturmak için öz abisinin kanının üzerinden geçmek zorunda kalıyor. Masanın ortasına bırakılan o mühürlü dosya aslında bir finans dökümü değil; bir babanın, öz kızının haysiyetini kaç dolara sattığının sessiz vesikası. Hasat vakti geldiğinde, toprağın altına gömülen sırlar mı daha ağırdır, yoksa o sırların üzerine basarak yükselenlerin vicdanı mı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines